Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Editorial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Editorial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το μήνυμα της Ανάστασης και το βάζο με το μέλι


Το-μήνυμα-της-ανάστασης-και-το-βάζο-με-το-μέλι-editorial
Πέρασε καιρός από την τελευταία φορά που τα είπαμε, κι αυτό γιατί λόγοι υγείας προσπαθούσαν να με κρατήσουν μακριά από το σημείο επαφής μας που δεν είναι άλλο από αυτή την οθόνη που μοιραζόμαστε.
Πέρασε καιρός, ο Κύριος αναστήθηκε κατά την παράδοσή μας όπως κάθε χρόνο, φάγαμε, ήπιαμε, προσευχηθήκαμε, κλάψαμε και γελάσαμε μονάχοι ή με παρέα. Έτσι θαρρώ πως γίνεται πάντα, σε κάθε γιορτή, σε κάθε έθιμο που πιστά τηρούμε εμείς οι άνθρωποι.
Κι ύστερα, όταν οι φιέστες τελειώσουν κι αφεθούμε ήσυχα ήσυχα στον εαυτό μας, τότε έρχεται εκείνο το μικρό (ή μεγάλο) κενό που συνοδεύεται πάντα από ένα ερωτηματικό: Τι ήταν αυτό που ξεχάσαμε; αυτό που δεν κάναμε σωστά; αυτό που παραβλέψαμε;
Γιατί πως αλλιώς θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε την έλλειψη που, παραδοσιακά μετά τη γιορτή, γεμίζει τον χώρο μας, πλακώνει την ψυχή και δεν την αφήνει να κοιτάξει προς τα εκεί που επιθυμεί...

Αντιμετωπίζοντας τις ενοχές σου: Απλά βήματα για να νιώσεις καλύτερα και μερικές προσωπικές σκέψεις

Αντιμετωπίζοντας-τις-ενοχές-σου-Απλά-βήματα-για-να-νιώσεις-καλύτερα

Σημαντικό κομμάτι της προσπάθειάς μου για προσωπική ανάπτυξη είναι η αντιμετώπιση όλων των ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών που έχω εκδηλώσει και βέβαια των κακών συνηθειών που με ταλανίζουν. Μέρος αυτής της αυτόματης συμπεριφοράς είναι και οι ενοχές που πολλές φορές νιώθω για πράγματα που δεν έχω κάνει καν εγώ. Το είχα βλέπετε συνήθειο να επωμίζομαι από παιδί το βάρος άλλων και να προσπαθώ μέσω της δικής μου συμπεριφοράς και του δικού μου τρόπου ζωής να "καθαρίσω" ξένες συνειδήσεις. Πράγμα φυσικά αδύνατο να συμβεί, κι έτσι το μόνο που απέμενε με την πάροδο των χρόνων ήταν εκείνη η "ενοχή-βίδα" που σφίγγονταν στο μέσα μου, βιδώνονταν ώσπου να στάξει αίμα και να αφήσει σημάδι στην παιδική μου ψυχή. Ακόμη παλεύω να σβήσω κάποια σημάδια από αυτά, ακόμη παλεύω να ξεβιδώσω πονεμένες ξένες "ένοχες-βίδες".

Ένα βήμα μέσα στο 2019! - Editorial, Ιανουάριος 2019

Editorial, Ιανουάριος 2019 - ένα βήμα μέσα στο 2019
Photo by Gianandrea Villa on Unsplash
Αγαπάω πολύ αυτή την εποχή του χρόνου όπου όλοι αναγεννιόμαστε! Δίνουμε υποσχέσεις στον εαυτό μας και σε άλλους, κάνουμε σχέδια με ενθουσιασμό και προσμονή για την εξέλιξή τους. Ονειρευόμαστε νέα όνειρα καθώς τακτοποιούμε στα ντουλάπια του νου όλα τα παλιά και φθαρμένα, όσα δεν μπόρεσαν να καρποφορήσουν ή όσα παραμελήσαμε.
Τώρα, σήμερα, όλα ξεκινούν από την αρχή! Το ρολόι μηδενίστηκε, οι μπαταρίες φόρτισαν και εμείς φορτώσαμε στους ώμους τις νέες ευθύνες και με χαρά πήραμε το δρόμο που γράφει 2019!

Μερικές προ-Χριστουγεννιάτικες σκέψεις -2018-

Μερικές-προ-Χριστουγεννιάτικες-σκέψεις-Lia,In Vivo+

Ανάψαμε το τζάκι και καθίσαμε αντίκρυ του. Είναι φορές που τα ζευγάρια δεν χρειάζεται να μιλούν, δεν πρέπει, αφού οφείλουν στον εαυτό τους ελάχιστο προσωπικό χρόνο. Κι ας ζούνε σε ένα σπίτι λίγων τετραγωνικών. Αρκεί ο νους για να διαβούν αποστάσεις τεράστιες. Κι η θέληση. Προπαντός αυτή.

Editorial Δεκεμβρίου 2018 - Lia,In Vivo+



editorial-Δεκεμβρίου-2018-Lia,In Vivo+:·

Tο πιστεύετε ότι ήρθε ο Δεκέμβρης; Άλλος ένας χρόνος ετοιμάζεται να μας αποχαιρετήσει! Και καθώς μπήκαμε κι επισήμως πια στην εορταστική περίοδο, θα ήθελα το blog αυτό που με τόση αγάπη στηρίζετε κάνοντάς με πολύ ευτυχισμένη, να σας βοηθήσει να έχετε εστιασμένο νου σε όλα αυτά που έχουν πραγματική σημασία τα Χριστούγεννα. Γιατί, τι θα ήταν τα Χριστούγεννα αν δίναμε όλη μας την προσοχή μόνο στα δώρα, τα γιορτινά φώτα και το φαγητό; Τι είναι αλήθεια τα Χριστούγεννα εάν αφαιρέσει κανείς όλα αυτά που η καταναλωτική κοινωνία μας έχει επιβάλει ως απαραίτητα; Έχεις σκεφτεί αλήθεια τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα ή είναι μία ακόμη ονομασία γιορτής που όμως σε κάνει να αισθάνεσαι λίγο πιο όμορφα (ή πιο δυσάρεστα, εξαρτάται) από τις άλλες;