Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πνευματικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πνευματικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς! - Μία ομιλία σταθμός ψυχής

Εσύ-κάνε-αυτό-που-μπορείς-ομιλία-μητροπολίτη-Λεμεσσού-Αθανάσιου
Εικόνα: Jake Noren, @apollo_photo
Άφησέ τα στα χέρια του Θεού και μη φοβάσαι. Ο Θεός θα κάνει το καλύτερο, το άριστο, το θεοπρεπές." - Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος
«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ. τω Θεώ παραθώμεθα». Τους εαυτούς μας και τους άλλους ανθρώπους, τα παιδιά μας, τους φίλους μας, τους συγγενείς μας, τους οικείους μας, τους συναδέλφους μας, τους συμπολίτες μας, τον κόσμο όλο να τον αφήσουμε στα χέρια του Θεού!Στις πολύπλοκες μέρες που ζούμε που φορτωνόμαστε όλοι πάρα πολλά πράγματα, έχουμε καταντήσει να είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι. Και συναντάει κανείς ανθρώπους πονεμένους και κουρασμένους, ακόμα και στη νεανική ηλικία. Συναντά κανείς νέους οι οποίοι έχουν γηράσει από τον κόπο και τον μόχθο της καθημερινότητας, οι οποίοι έχουν τραυματιστεί κι έχουν πληγωθεί απ’ όλ’ αυτά που συμβαίνουν γύρω τους…είναι ένα σημείο των εσχάτων ημερών, ένα σημείο που ο Κύριος μας το έδωσε ως γνώρισμα των εσχάτων χρόνων•

Ευαίσθητες Ισορροπίες : Η ήττα του ανθρώπου

Ευαίσθητες-Ισορροπίες-Η-ήττα-του-ανθρώπου
Εικόνα από: chuttersnap
Θαυμάζοντας πρόσφατα μία φωτογραφία μίας γνωστής μου εξαιρετικά χαριτωμένης νεαρής μπαλαρίνας, θυμήθηκα τον εαυτό μου παιδί. Όχι, δεν υπήρξα ποτέ μπαλαρίνα ούτε χαριτωμένη. Ήμουν όμως ένα ονειροπόλο άχαρο πλάσμα που ήθελε πολύ κάποτε να γίνει χορεύτρια. Δεν είχα βλέπετε πλήρη αντίληψη των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων μου. Δεν είχα καν ιδέα το πόσο σημαντικό ρόλο έπαιζε η αίσθηση του ρυθμού και η ισορροπία. Κι εγώ ήμουν ένα άχαρο, άρρυθμο, αδύναμο πλάσμα που το φυσούσε ο άνεμος κι έγερνε· στην κυριολεξία, έπεφτα με το παραμικρό. Όσο κι αν ήθελα λοιπόν να γίνω μπαλαρίνα ή χορεύτρια, η φύση άλλα μου έλεγε πως θα μπορούσα να κάνω.
Από τότε έχουν περάσει περίπου τριάντα εφτά χρόνια και δεν έγινα πραγματικά ποτέ αρκετά ευλύγιστη ή αρκετά χαριτωμένη, ούτε βρήκα τον ρυθμό μου· εξακολουθώ να είμαι εκείνο το άχαρο πλάσμα που όμως πια έχει βρει τις ισορροπίες του και γι' αυτές ήθελα σήμερα να σου μιλήσω...

Αντιμετωπίζοντας τις ενοχές σου: Απλά βήματα για να νιώσεις καλύτερα και μερικές προσωπικές σκέψεις

Αντιμετωπίζοντας-τις-ενοχές-σου-Απλά-βήματα-για-να-νιώσεις-καλύτερα

Σημαντικό κομμάτι της προσπάθειάς μου για προσωπική ανάπτυξη είναι η αντιμετώπιση όλων των ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών που έχω εκδηλώσει και βέβαια των κακών συνηθειών που με ταλανίζουν. Μέρος αυτής της αυτόματης συμπεριφοράς είναι και οι ενοχές που πολλές φορές νιώθω για πράγματα που δεν έχω κάνει καν εγώ. Το είχα βλέπετε συνήθειο να επωμίζομαι από παιδί το βάρος άλλων και να προσπαθώ μέσω της δικής μου συμπεριφοράς και του δικού μου τρόπου ζωής να "καθαρίσω" ξένες συνειδήσεις. Πράγμα φυσικά αδύνατο να συμβεί, κι έτσι το μόνο που απέμενε με την πάροδο των χρόνων ήταν εκείνη η "ενοχή-βίδα" που σφίγγονταν στο μέσα μου, βιδώνονταν ώσπου να στάξει αίμα και να αφήσει σημάδι στην παιδική μου ψυχή. Ακόμη παλεύω να σβήσω κάποια σημάδια από αυτά, ακόμη παλεύω να ξεβιδώσω πονεμένες ξένες "ένοχες-βίδες".

Τι μας λέει η Αγία Γραφή για τη συγχώρεση (Και μία Προσευχή)

Τι-μας-λέει-η-Αγία-Γραφή-για-τη-συγχώρεση

Ακούγοντας τη λέξη συγχώρεση είτε χαμογελάμε είτε συνοφρυωνόμαστε. Δεν υπάρχει μέση αντίδραση. Γιατί ανάλογα με τις εμπειρίες που έχει ο καθένας μας, είτε θα είμαστε από την πλευρά εκείνου που του ζήτησαν συγχώρεση -οπότε και η ευχαρίστηση-, είτε από την πλευρά εκείνου που οφείλει συγνώμη -γι' αυτό και ο προβληματισμός ή η δυσανασχέτηση-.
Κατά βάθος όλοι γνωρίζουμε την αλήθεια μας, όσο κι αν προσπαθούμε να την κρύψουμε από τους άλλους. Γνωρίζουμε καλά πότε έχουμε κάνει λάθος, κι όσο εγωιστές κι αν είμαστε κάποτε το ομολογούμε στον εαυτό μας. Συγνώμη όμως ζητά ο άνθρωπος που τολμά να ταπεινώσει τον εαυτό του και να παραδεχτεί ενώπιον άλλου το σφάλμα του, κι αυτό είναι ένα επίπεδο πιο πάνω από την απλή παραδοχή.
Τι μας λέει όμως η Βίβλος για τη συγχώρεση; Μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη και να παραδεχτούμε λάθη και οφειλές μας μέσω των Αγίων λόγων;

Η δύναμη της προθέσεως του ανθρώπου

Πως τα προβλήματα γίνονται το μέσον για να εξαγνίσουμε την ψυχή μας.

Πως-τα-προβλήματα-γίνονται-το-μέσο-για-να-εξαγνίσουμε-την-ψυχή-μας
Δεν θα ήμασταν άνθρωποι αν δεν σχεδιάζαμε κι αν δεν ονειρευόμασταν. Είναι έμφυτη η τάση προγραμματισμού του μέλλοντος, κι αναφαίρετο δικαίωμά μας η ανάγκη για συνεχή εξέλιξη και δημιουργία. Στην σύγχρονη εποχή όμως συναντάμε συχνά το φαινόμενο της παραίτησης. Της εγκατάλειψης των ονείρων και της παράδοσης του εαυτού στις συνθήκες. Πως θα συνεχίσει ο άνθρωπος να εξελίσσεται και να δημιουργεί όντας παραδομένος στο κενό εντός του; Πως τα προβλήματα αντί να κατακλύσουν της ψυχή μας θα γίνουν τελικά το μέσο που θα την εξαγνίσει; 

Βρίσκοντας εν Θεώ το νόημα της ζωής

Vriskontas-tis-zois-to-noima-#LiaInVivo
[Εικόνα: Adriel Kloppenburg - Unsplash]
Πάντα πίστευα πως ζωή δίχως νόημα είναι μία ζωή χαμένη. Το γνωρίζουν όμως αυτό όλοι οι άνθρωποι; Αισθάνονται ανικανοποίητοι όταν η ζωή τους δεν έχει νόημα; Ή μήπως δεν έχουμε όλοι  την αντίληψη για να αναζητήσουμε το νόημα στη ζωή;
Αυτές κι άλλες διάφορες μα πάντα σχετικές με το νόημα της ζωής αναζητήσεις θα προσπαθήσω να εντυπώσω σήμερα σε τούτη τη σελίδα, αποτυπώνοντας τις σκέψεις και τις γνώσεις μου, ενημερώνοντας και συνάμα αφυπνίζοντας. Ας δούμε μαζί λοιπόν φίλοι μου, που θα βρούμε της ζωής μας το νόημα:

Η Αγαθότητα ως μέσο αναζήτησης της ευτυχίας - Είναι Μακάριοι οι Πτωχοί τω Πνεύματι;

H-agathotita-os-meso-anazitisis-tis-eftihias-Lia-InVivo+
(Εικόνα από Veri Ivanova , Unsplash)
Ας ξεκινήσουμε τη σημερινή ανάρτηση ψάχνοντας πρώτα να βρούμε τι σημαίνει "αγαθότητα". Την λέξη αυτή την έχουμε κατά κάποιο τρόπο συνδέσει με τη μωρία, δηλαδή την αφέλεια μέχρι βλακείας, όμως αυτό δεν είναι σωστό. Ο άνθρωπος που είναι αγαθός δεν είναι χαζός, είναι όμως πράος, αγνός, καλοσυνάτος. Τόσο που όλοι όσοι θεωρούν τον εαυτό τους εξυπνότερο από εκείνον προσπαθούν να τον εκμεταλλευθούν. Και από την κατάληξη αυτή, βγαίνει το κοσμικό μα εσφαλμένο συμπέρασμα πως αγαθός σημαίνει αυτομάτως χαζός...

Πέρα από την Ύλη: Επιλογές που οδηγούν στην αιωνιότητα

Πέρα-από-την-ύλη-επιλογές-προς-την-αιωνιότητα

Τα χέρια αγγίζουν, κι η καρδιά χτυπά ασταμάτητα. Τα αυτιά ακούν, η γλώσσα γεύεται, οι αρθρώσεις κινούνται. Κοιτάζεις στον καθρέφτη και βλέπεις τον εαυτό σου. Ποιος/ποια είσαι; Τι άλλο μπορείς να διακρίνεις με μια πρώτη ματιά; Κάτι υπάρχει εκεί που δεν βλέπεις...

It just makes sense! Γιατί, τίποτα δεν είναι τυχαίο...

·:It just makes sense :· Γιατί, τίποτα δεν είναι τυχαίο!
Photo by Leon Biss on Unsplash
Θα μου πεις, τόσες λέξεις έχουμε στα ελληνικά, δεν μπορούσες να αποδώσεις αυτό που σκέφτηκες; Έπρεπε ο τίτλος να είναι (και) στα αγγλικά; Ε, ναι λοιπόν! Το παραδέχομαι! Αυτή η φράση, It just makes sense, περιγράφει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη αυτό που σκέφτηκα και αυτό που νιώθω. Βγάζει νόημα.
Θέλεις να μάθεις για ποιο πράγμα μιλάω;

Γνωρίσματα και Ορισμοί της Αληθινής Αγάπης

Photo by Fancycrave on Unsplash
Όλοι την ψάχνουμε, ελάχιστοι όμως είναι εκείνοι οι τυχεροί, ευλογημένοι άνθρωποι που τη συναντούν, τη βιώνουν, την αφήνουν να ποτίσει όλη τους την ύπαρξη. Γιατί όμως γίνεται αυτό; Γιατί όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν την τύχη να γνωρίσουν, να αισθανθούν, την αληθινή, την ανυπόκριτη Αγάπη;
Η απάντηση είναι μία: Γιατί δεν ξέρουν πως να την αναγνωρίσουν, αφού αγνοούν τον τρόπο να αγαπούν! Παρακάτω λοιπόν σήμερα θα διαβάσουμε για τους ορισμούς της αγάπης καθώς θα έχουμε και μια πιο φιλολογική προσέγγιση αλλά θα μάθουμε συνάμα και τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα έτσι ώστε όταν τη συναντάμε να μην την αφήνουμε να μας ξεφύγει. Γιατί η Αγάπη είναι ό,τι πολυτιμότερο μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος, είναι όμως και μία αρετή που κακοποιείται όσο καμία άλλη! Γι' αυτή θα πρέπει να μοχθούμε, γι' αυτή και να προσευχόμαστε να βοηθήσει ο Θεός να μας καταδεχθεί και ν' αγγίξει τη ζωή μας, αλλάζοντάς τη για πάντα. Πάμε να γνωρίσουμε καλύτερα την Αγάπη;

Γιορτάζετε για μένα χωρίς εμένα - Μία αληθινά Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Μία-αληθινά-Χριστουγεννιάτικη-Ιστορία

Την ιστορία που ακολουθεί μου την μετέφερε ο καλός μου γείτονας (λένε πως όποιος έχει γείτονες καλούς είναι πολύ τυχερός άνθρωπος!) και πραγματικά με άγγιξε. Μιας και μπήκαμε στη Σαρακοστή προ των Χριστουγέννων, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να την μεταφέρω σε σας. Με την ευχή για μία αγία τεσσαρακοστή που πραγματικά θα μας προετοιμάσει για την ουσία της εορτής των Χριστουγέννων, με μετάνοια και περισυλλογή.

Και η ιστορία, αρχίζει:

Πλήρης Οδηγός Εξομολόγησης

Εξομολόγηση

Είχα απορίες. Έψαξα λοιπόν να βρω όλα όσα αφορούσαν το Μυστήριο της Εξομολογήσεως. Όχι επειδή δεν εξομολογήθηκα ποτέ μου, αλίμονο! Επειδή όμως τελευταία δέχθηκα ερωτήματα σχετικά με την Εξομολόγηση, ήθελα να μην γράψω μονάχα από καρδιάς όπως το συνηθίζω όταν ένα άρθρο είναι αποκλειστικά δικό μου, αλλά να προστρέξω σε άλλα γραπτά, ανθρώπων καταλληλότερων από εμένα, κι έτσι να σας λύσω όλες τις απορίες. Μαζί βεβαίως έλυσα και τις δικές μου. Ελπίζω να μην σας κουράσει το μακροσκελές τούτο κείμενο, γιατί αξίζει να το διαβάσετε.

Όταν η πόρτα πίσω μας κλείσει...

Όταν η πόρτα πίσω μας κλείσει

Συνηθίζω να λέω στα παιδιά μου ιστορίες από τα παλιά. Από ανθρώπους που έζησαν κάποτε ανάμεσά μας και πια δεν υπάρχουν. Ιστορίες με καταστάσεις που φαντάζουν εξωπραγματικές για τα σημερινά δεδομένα κι από μικρά όταν ήταν τους εντυπωσίαζαν και ζητούσαν να τις επαναλάβω σε κάθε ευκαιρία. Έτσι έκανα κι εγώ ως παιδί, θυμάμαι. Ρουφούσα σαν το σφουγγάρι ό,τι άκουγα από τους μεγαλύτερους για ανθρώπους και ιστορίες από το παρελθόν.
Σήμερα όμως σκέφτομαι πως τα χρόνια γρήγορα περνούν, κι η πόρτα από τη γέννησή μας και μετά αρχίζει να κλείνει. Αργά αργά κι ίσως με λίγο τρίξιμο από το βάρος των χρόνων που φοράει έως ότου φτάσει μια χαραμάδα απόσταση από το τελειωτικό κλείσιμο, ή έξαφνα σαν να την φύσηξε αγέρας. Μια χαραμάδα, μια στιγμή...

Τι σημαίνει 'Αγαπώ τον Εαυτό μου' και πως θα φτάσεις στο επίπεδο της Αγάπης του Εαυτού

Αγαπώ τον Εαυτό μου;

Πως βλέπεις τον εαυτό σου;

Μία παύση από ό,τι κάνεις αρκεί για να βάλεις σε σειρά τις σκέψεις που έκανες για τον εαυτό σου σήμερα. Οι αντιδράσεις απέναντι σε ό,τι κάνεις, ο τρόπος που επιβραβεύεις ή επικρίνεις τον εαυτό σου, όλα εκείνα που του λες συνειδητά ή ασυναίσθητα, έχουν να πουν πολλά αν τα παρατηρήσεις με προσοχή για το αν πραγματικά αγαπάς τον εαυτό σου.
Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο σε μία αγαπημένη αναγνώστρια που το "παρήγγειλε", αλλά και σε όλους εσάς που ενδιαφέρεστε να μάθετε το αν η αγάπη προς τον εαυτό σας είναι ανυπόκριτη και  πως θα καταφέρετε να γίνει.

Όταν η ζωή είναι δύσκολη, γεμάτη δοκιμασίες

Ζωή δύσκολη, γεμάτη δοκιμασίες

Έχει συμβεί πολλές φορές να μην μπορώ να διακρίνω φως μέσα στο σκοτάδι. Να προσπαθώ να φωτίσω τις μέρες και τις νύχτες μου με προσευχές κι ελπίδα, αλλά το τούνελ όπου βρίσκομαι να μοιάζει ατέλειωτο, αδιαπέραστο. Συνήθως φτάνω σε αυτό το σημείο λίγο πριν το τέρμα, λίγο προτού η δοκιμασία μου τελειώσει. Κι όμως, κανένα σημάδι δεν προμηνύει το τέλος. Μέσα μου μόνο ένα μακρύ, μουντό πέπλο ατελεύτητης θλίψης που προσπαθεί να με τυλίξει, να κλέψει τα ψήγματα ζωντάνιας που μου απέμειναν, να με αφήσει ψυχή νεκρή ανάμεσα στους ζωντανούς. Κι ύστερα ξάφνου ανάβουν τα φώτα, εκρήγνυται ο ήλιος κι αναγνωρίζω πως η ζωή έχει και συνέχεια.
Τι γίνεται όμως όταν η ζωή δίνει συχνά δοκιμασίες; Όταν είναι τόσο δύσκολη που κουράζει και σε κάνει να λες "Φτάνει πια! Δεν μπορώ! Άλλο δεν έχω... πάρε με..." κοιτώντας ψηλά στον ουρανό;

Καθάρισε τα συναισθήματά σου και ξεφορτώσου τον δυστυχισμένο Εαυτό!

Καθάρισε τα συναισθήματά σου και ξεφορτώσου τον δυστυχισμένο Εαυτό!

Δεν υπάρχει άνθρωπος εν ζωή που να μην φέρει συναισθηματικά σημάδια δυσάρεστων εμπειριών. Κανείς από εμάς δεν είναι απόλυτα ευτυχισμένος, το αντίθετο μάλιστα, όλοι έχουμε να διηγηθούμε ιστορίες για καταστάσεις και ανθρώπους που μας πλήγωσαν, ιστορίες που όσο παλιές κι αν είναι ακόμη μας φορτίζουν αρνητικά όταν τις επαναφέρουμε στη μνήμη μας.
Για το πως θα μάθουμε να τις αφήνουμε πίσω θα μιλήσουμε σήμερα, το πως μπορούμε δηλαδή να ξεφορτωθούμε συναισθηματικά φορτία και να ησυχάσουμε την ψυχή μας δημιουργώντας έτσι έναν ευτυχέστερο εαυτό.

Πότε συναντάμε τον Θεό; [ Η Γη της Επαγγελίας ]

Πότε συναντάμε τον Θεό;

Όταν σκεφτόμαστε τη Γη της Επαγγελίας, σίγουρα δεν έχουμε όλοι την ίδια εικόνα. Ίσως να είναι επηρεασμένη από τον κινηματογράφο και την διεύθυνση φωτογραφίας της κάθε επικής ταινίας όπου είχε αναφορές σε αυτήν, η Γη της Επαγγελίας όμως παραμένει πάντα ουτοπική εικόνα που εξαρτάται από τη φαντασία του καθενός. Κι εκεί, μέσα σε αυτή την πανέμορφη εικόνα, έχουμε την εντύπωση πως θα συναντήσουμε μία μέρα τον Θεό. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Το μεγαλύτερο ψέμα σχετικά με την Παράδοση του Εαυτού (και γιατί δεν πρέπει να το πιστέψεις!)

Παράδοση του Εαυτού
  Εάν με ρωτούσες πριν αρκετά χρόνια τι θέλω από τη ζωή μου, δεν θα ήξερα να σου απαντήσω, σου το λέω ειλικρινά. Προσπαθούσα απεγνωσμένα να αποστασιοποιηθώ από τα συναισθήματά μου και να αντιμετωπίσω με τη λογική τη ζωή και όσα μου έφερνε αλλά όντας συναισθηματικό πλάσμα δεν τα κατάφερνα.
Έπρεπε να φάω αρκετά χαστούκια για να μάθω να κάνω αυτόν τον διαχωρισμό σε κάθε δύσκολη ώρα που περνούσα κι έτσι να μάθω εντέλει τον τρόπο που θα αντιμετώπιζα τον εαυτό μου κι επομένως και τις καταστάσεις που η ζωή μου έφερνε.
Με λίγα λόγια, έπρεπε να βρω τον τρόπο να σκέφτομαι σε τρίτο πρόσωπο. Όταν αυτό το έκανα, όλα δρομολογήθηκαν προς την πόρτα εξόδου από τις προσωπικές κρίσεις και βρήκα επιτέλους τον εαυτό μου.

Μερικές Αλήθειες για τον τρόπο που Πιστεύουμε

Μερικές-αλήθειες-για-τον-τρόπο-που-πιστεύουμε

Είναι πολλοί οι άνθρωποι που νιώθουν πως η Πίστη τους είναι "καμένο χαρτί". Έχουν προσπαθήσει να "ευχαριστήσουν" τον Θεό, έχουν προσπαθήσει να ακολουθήσουν τους τρόπους που η Εκκλησία διδάσκει πως πρέπει να συμμετέχουμε στην Πίστη, μόνο για να καταλήξουν να νιώθουν πιο κενοί και ίσως και πιο "βρώμικοι" αφού δεν τα κατάφεραν.
Έχουν δουλέψει σκληρά για να αρέσουν στον Θεό (και στους συνανθρώπους τους), μα σιωπηλά κατάφεραν μόνο να απομακρυνθούν περισσότερο από Αυτόν, να νιώσουν πως δεν μπορούν να τα καταφέρουν να Τον ακολουθήσουν και πιο αμαρτωλοί από πριν που δεν προσπαθούσαν.

Θέλεις να μιλήσουμε για Συγχώρεση;

Θέλεις-να-μιλήσουμε-για-συγχώρεση;-Lia-in-Vivo+

Να είσαι διαφανής!
Αυτή ήταν η -τρομακτική ομολογουμένως- ευχή που μου έδωσε μία φίλη κάποτε, όταν ακόμη πηγαίναμε μαζί στην Χριστιανική Αγωγή. Είχε διαπιστώσει βλέπετε πως δεν ήμουν και πολύ ομιλητική για θέματα που αφορούσαν την προσωπική μου ζωή ή με είχαν στο παρελθόν πληγώσει. Κι έτσι απέφευγα να μιλώ γι' αυτά. Ή, ακόμη χειρότερα, όταν λυνόμουν και μιλούσα μετά από λίγο το μετάνιωνα πικρά και χωρίς να μου φταίει κανένας έβγαζα μία - μία τις "μαύρες πετρούλες" που έχω πάντα στην τσέπη μου και τις έριχνα πίσω μου. Έφευγα δηλαδή. Απομακρυνόμουν ρίχνοντας μαύρη πέτρα σε όσους άφησα να με γνωρίσουν καλύτερα, να μάθουν τις αδυναμίες και τα πάθη μου, να δουν τα σφάλματά μου.