Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενδυνάμωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενδυνάμωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σε αυτή την πλευρά του Παραδείσου, η Αγάπη αναζητά την Εμπιστοσύνη

Η-αγάπη-αναζητά-την-εμπιστοσύνη

Ποιο το όφελος του να είσαι καλός άνθρωπος; Μήπως νιώθεις πως όλοι θέλουν να σε εκμεταλλευτούν; Μήπως σε κοροϊδεύουν και σε κάνουν να νιώθεις πως δεν ανήκεις στην εποχή σου;

Σκεφτόμουν τις προάλλες, πώς τόσο εύκολα κάποιοι άνθρωποι εκμεταλλεύονται την καλοσύνη και την αγνότητα των άλλων. Κι έτσι έχουμε καταλήξει στην εποχή μας, οι καλοί άνθρωποι να επιδιώκουν την αφάνεια προσπαθώντας να προστατέψουν τον εαυτό τους, την ώρα που οι άδικοι κι όσοι έχουν επιλέξει συνειδητά το δρόμο του κακού, κερδίζουν έδαφος.

Είναι όλοι όσοι έχουν χάσει το δρόμο τους πραγματικά χαμένοι;

Ένας μικρός οδηγός για όσους αναζητούν: το δρόμο τους, τον εαυτό τους, την πίστη τους. Γιατί όλοι όσοι νιώθουν χαμένοι, στην πραγματικότητα δεν είναι!

Είναι όλοι όσοι έχουν χάσει το δρόμο τους πραγματικά χαμένοι;
[Εικόνα: Ishan @seefromthesk]
Πολύ θα μου άρεσε να ήξερα πάντα καλά τι ήθελα. Να ήταν ξεκάθαρα όλα μέσα στο κεφάλι μου και αυτόματα οι σκέψεις να γίνονταν επιλογές, δίχως κόπο και σπατάλη χρόνου. Όμως αυτό μπορεί να συμβεί μόνο σε έναν κόσμο ουτοπικό, εκεί όπου όλα λειτουργούν ρολόι και ο εικονικός εαυτός μας είναι πάντα πλήρης κι ευτυχισμένος.

Άμεσες απαντήσεις, ανεξήγητη αναμονή - Τα 'Όχι Ακόμα' του Θεού

Ποιος δεν επιθυμεί όταν ρωτάει κάτι να του απαντούν αμέσως; Ποιος  δεν ενδιαφέρεται να δει άμεσα τους κόπους του να ξεπληρώνονται; Και ποιος είναι αυτός που του αρέσει η αναμονή, ειδικά δε όταν αυτή είναι ανεξήγητη;

Άμεσες-απαντήσεις-ανεξήγητη-αναμονή-(τα-'όχι-ακόμα'-του-Θεού)

ὃ ἐγὼ ποιῶ, σὺ οὐκ οἶδας ἄρτι, γνώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα. (:δεν καταλαβαίνεις τώρα αυτά που εγώ κάνω, αλλά μια μέρα θα καταλάβεις) - Κατά Ιωάννη, 13:7

Αίθουσα Αναμονής

Όλες τις φορές που υπήρξα εντός αιθούσης αναμονής ήμουν αγχωμένη και νευρική. Βλέπεις, δεν μου αρέσει και πολύ να περιμένω. Θέλω να χτυπώ τα δάχτυλα και ως δια μαγείας όλα να τελειώνουν εν ριπή οφθαλμού.  Θέλω και να παίρνω τις απαντήσεις μου αμέσως μόλις εκφράζω τα ερωτηματικά μου.

Προς Εβραίους (θ' 11-14) Επιστολή Παύλου - Απόδοση και Ερμηνεία

Προς Εβραίους θ' 11-14- Αποστολικό Ανάγνωσμα

Απόδοση στο πρωτότυπο και στη νεοελληνική και αναλυτική ερμηνεία σημαντικών σημείων του αποσπάσματος.

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Χριστός παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ' ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, οὐδὲ δι' αἵματος τράγων καὶ μόσχων, διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ Ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος. Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων καὶ σποδὸς δαμάλεως ραντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι;

Μπορείς να συγχωρέσεις αλλά δεν μπορείς να ξεχάσεις; Μάθε να το διαχειρίζεσαι!

Πως θα συγχωρέσεις κάποιον ενώ δεν μπορείς να ξεχάσεις και να αφήσεις πίσω σου αυτό που σου έκανε; 

Συγχωρείς-αλλά-δεν-ξεχνάς;-Μάθε-να-το-διαχειρίζεσαι!

Παράξενο πράγμα το παρελθόν, ε; Έρχεται και σε τσιμπάει εκεί που δεν το περιμένεις. Σαν τη σφήκα σε τσιμπάει, κατάκαρδα, ώσπου ρίγη σε κάνουν να τρέμεις ενώ στιγμές πανικού κάθονται ακάλεστες στα άκρα σου ώσπου να μουδιάσουν, να μην κινείσαι πια, να γίνεσαι έρμαιο του καιρού που πέρασε και νόμισες πως πίσω σου είχες αφήσει...
Ναι, άτιμο πράγμα το παρελθόν, το ομολογώ με πόνο. Ξυπνά όταν εσύ κοιμάσαι μόνο και μόνο για να χαρεί τους εφιάλτες σου. Κι ενώ θα πήγαινες και στοίχημα πως όλα στη ζωή σου τα έχεις τακτοποιημένα, πως τίποτα δεν μπορεί να σε βγάλει από τη ρότα σου, τσουπ! έρχεται εκείνο να σε τρομάξει κόβοντάς σου την ανάσα!

Μα, τι λέω σήμερα θα αναρωτιέσαι, έτσι; Θα μιλήσω για όλα εκείνα που θεωρείς κι εσύ -όπως θωρούσα κι εγώ άλλωστε- πως τα έχεις συγχωρέσει, τα έχεις τακτοποιήσει μέσα σου και τ' άφησες να κοιμούνται στη γωνιά τους χωρίς να σε ενοχλούν. Για όλα εκείνα που ξυπνούν όμως έξαφνα, επειδή έτσι το θέλησε ο Θεός να γίνει, για να σου αποδείξει πως τον έλεγχό τους δεν τον έχεις, δεν τον είχες ποτέ! Κι όλα αυτά που θεώρησες κάποτε συγχωρεμένα και λησμονημένα, έρχονται πάλι... και πάλι... και πάλι, κάποιες φορές, για να τρομάξουν το τώρα σου και να σε ξεβολέψουν· ώσπου να μάθεις να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματά σου και να φέρνεις στο μέσα σου ειρήνη.

Κυριακή δ' νηστειών ( Ιωάννου της Κλίμακος ) - Προς Εβραίους (στ' 13-20) Επιστολή Παύλου


Κυριακή δ' νηστειών - Ιωάννου της Κλίμακος - επιστολή-Προς Εβραίους στ' 13-20

- Απόδοση, Ερμηνεία, Ανάλυση - Μαθήματα υπομονής κι ελπίδας -

Απόδοση Αποστολικού αναγνώσματος από το πρωτότυπο:

Ἀδελφοί, τῷ γάρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ’ ἑαυτοῦ, λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε· καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας· ἄνθρωποι  μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος· ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχομεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα.

Σκέψου τι έχεις! - Μάθε να αναγνωρίζεις τα δώρα της ζωής σου

 Ένα άρθρο που θα σε βοηθήσει να νιώσεις ευγνώμων για όσα η ζωή σου έχει δώσει

Σκέψου-τι-έχεις-Ευγνωμοσύνη-χαρά-τέλος-στο-άγχος
Όσο περισσότερο υπολογίζεις τα δώρα που σου έχει δώσει η ζωή (αντί τις κακοτυχίες και τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής σου), νομοτελειακά, τόσο περισσότερα δώρα (όμορφα συμβάντα και καλότυχες στιγμές) θα έχεις για να υπολογίζεις!
Καιρό έχω να γράψω ένα θετικό άρθρο, το ξέρω. Λίγο ο χειμώνας με τις γκρίζες διαθέσεις του, λίγο τα διάφορα συμβάντα που συνεπαίρνουν έτσι κι αλλιώς τη ζωή και την παρασέρνουν σε δρόμους άγνωστους που πρέπει να ανιχνεύσει και να προσαρμοστεί εκ νέου, κρατήθηκα μακριά από τη συγγραφή για λίγο.
Ό,τι κι αν συνέβαινε όμως στην καθημερινότητα, ευχάριστο ή δυσάρεστο, δεν έχανε την ευκαιρία να μου θυμίζει το πόσο ευλογημένοι είμαστε -και πολλές φορές δεν το συνειδητοποιούμε!
Πόσο τέλεια έχει φροντίσει ο Θεός για εμάς, μα προτιμούμε να αφηνόμαστε στο άγχος παρά στη χάρη Του...
Αλλόκοτοι άνθρωποι, βασανισμένα πλάσματα...

Σήμερα όμως θέλω πολύ να σας γράψω για όλα αυτά που έχουμε και αγνοούμε ή δεν φροντίζουμε να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας, με αποτέλεσμα να πνιγόμαστε στο άγχος και στην ανασφάλεια. Όλα αυτά για τα οποία θα έπρεπε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη, κι όμως δεν τους δίνουμε την παραμικρή σημασία.

Τα απρόοπτα

[ Εικόνα: Faris Mohammed ]
« Διαρκώς συμβαίνουν στην ζωή μας απρόοπτα.
Έρχεσαι στο μοναστήρι για να βρεις πνευματική ζωή, και συναντάς κακούς. Είναι απρόοπτο.Ζητάς κελί από την πλευρά του μοναστηριού που δεν έχει υγρασία, το αποκτάς, διαπιστώνεις όμως ότι η θάλασσα σου προκαλεί αλλεργία, οπότε δεν μπορείς να χαρείς ούτε την ημέρα ούτε την νύχτα. Αμέσως θα σου πει ο λογισμός, σήκω να φύγεις. Είναι απρόοπτο. Σε πλησιάζω με την ιδέα ότι είσαι καλός άνθρωπος και βλέπω ότι είσαι ανάποδος. Απρόοπτο.
Παρουσιάζονται συνεχώς απρόοπτα μπροστά μας, διότι έχομε θέλημα και επιθυμίες... Τα απρόοπτα είναι αντίθετα προς το θέλημα και την επιθυμία μας, γι’ αυτό και μας φαίνονται απρόοπτα, στην ουσία όμως δεν είναι! Διότι ο άνθρωπος που αγαπά τον Θεό προσδοκά τα πάντα και λέει πάντοτε «γενηθήτω το θέλημά σου». Θα έρθει βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; «Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον».
Επειδή αυτά κοστίζουν στην σαρκικότητά μας, γι’ αυτό εμείς τα βλέπομε ως απρόοπτα. Για να μην ταράζεσαι λοιπόν κάθε φορά και στεναχωριέσαι, για να μην αγωνιάς και προβληματίζεσαι, να τα περιμένεις όλα, να μπορείς να υπομένεις ό,τι έρχεται.
Πάντα να λες, καλώς ήλθες αρρώστια, καλώς ήλθες αποτυχία, καλώς ήλθες μαρτύριο. Αυτό φέρνει την πραότητα, άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρχει καμία πνευματική ζωή. »

Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, από την ιστοσελίδα Διακόνημα

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς! - Μία ομιλία σταθμός ψυχής

Εσύ-κάνε-αυτό-που-μπορείς-ομιλία-μητροπολίτη-Λεμεσσού-Αθανάσιου
Εικόνα: Jake Noren, @apollo_photo
Άφησέ τα στα χέρια του Θεού και μη φοβάσαι. Ο Θεός θα κάνει το καλύτερο, το άριστο, το θεοπρεπές." - Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος
«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ. τω Θεώ παραθώμεθα». Τους εαυτούς μας και τους άλλους ανθρώπους, τα παιδιά μας, τους φίλους μας, τους συγγενείς μας, τους οικείους μας, τους συναδέλφους μας, τους συμπολίτες μας, τον κόσμο όλο να τον αφήσουμε στα χέρια του Θεού!Στις πολύπλοκες μέρες που ζούμε που φορτωνόμαστε όλοι πάρα πολλά πράγματα, έχουμε καταντήσει να είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι. Και συναντάει κανείς ανθρώπους πονεμένους και κουρασμένους, ακόμα και στη νεανική ηλικία. Συναντά κανείς νέους οι οποίοι έχουν γηράσει από τον κόπο και τον μόχθο της καθημερινότητας, οι οποίοι έχουν τραυματιστεί κι έχουν πληγωθεί απ’ όλ’ αυτά που συμβαίνουν γύρω τους…είναι ένα σημείο των εσχάτων ημερών, ένα σημείο που ο Κύριος μας το έδωσε ως γνώρισμα των εσχάτων χρόνων•

Ευαίσθητες Ισορροπίες : Η ήττα του ανθρώπου

Ευαίσθητες-Ισορροπίες-Η-ήττα-του-ανθρώπου
Εικόνα από: chuttersnap
Θαυμάζοντας πρόσφατα μία φωτογραφία μίας γνωστής μου εξαιρετικά χαριτωμένης νεαρής μπαλαρίνας, θυμήθηκα τον εαυτό μου παιδί. Όχι, δεν υπήρξα ποτέ μπαλαρίνα ούτε χαριτωμένη. Ήμουν όμως ένα ονειροπόλο άχαρο πλάσμα που ήθελε πολύ κάποτε να γίνει χορεύτρια. Δεν είχα βλέπετε πλήρη αντίληψη των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων μου. Δεν είχα καν ιδέα το πόσο σημαντικό ρόλο έπαιζε η αίσθηση του ρυθμού και η ισορροπία. Κι εγώ ήμουν ένα άχαρο, άρρυθμο, αδύναμο πλάσμα που το φυσούσε ο άνεμος κι έγερνε· στην κυριολεξία, έπεφτα με το παραμικρό. Όσο κι αν ήθελα λοιπόν να γίνω μπαλαρίνα ή χορεύτρια, η φύση άλλα μου έλεγε πως θα μπορούσα να κάνω.
Από τότε έχουν περάσει περίπου τριάντα εφτά χρόνια και δεν έγινα πραγματικά ποτέ αρκετά ευλύγιστη ή αρκετά χαριτωμένη, ούτε βρήκα τον ρυθμό μου· εξακολουθώ να είμαι εκείνο το άχαρο πλάσμα που όμως πια έχει βρει τις ισορροπίες του και γι' αυτές ήθελα σήμερα να σου μιλήσω...

Οδηγός επιβίωσης μπροστά σε κλειστές πόρτες

Μερικές προσωπικές σκέψεις για να θυμάσαι στις αμήχανα δυσάρεστες στιγμές σου.

Οδηγός-επιβίωσης-μπροστά-σε-κλειστές-πόρτες-Λόγια-ενθάρρυνσης-για-να-θυμάσαι-στις-δύσκολες-στιγμές-σου
[ Εικόνα: Kyle Loftus ]
Πόρτες που κλείνουν και πόρτες που ανοίγουν. Από αυτές η ζωή είναι γεμάτη. Τι θα γινόταν όμως αν γνώριζες τι θα συμβεί εκ των προτέρων; Αν γνώριζες ποια πόρτα θα είναι διάπλατα ανοιχτή για σένα και θα σε περιμένει να τη διαβείς και ποια θα έβρισκες ερμητικά κλειστή κι απαραβίαστη παρ όλες τις προσπάθειές σου να εισέλθεις;

Αντιμετωπίζοντας τις ενοχές σου: Απλά βήματα για να νιώσεις καλύτερα και μερικές προσωπικές σκέψεις

Αντιμετωπίζοντας-τις-ενοχές-σου-Απλά-βήματα-για-να-νιώσεις-καλύτερα

Σημαντικό κομμάτι της προσπάθειάς μου για προσωπική ανάπτυξη είναι η αντιμετώπιση όλων των ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών που έχω εκδηλώσει και βέβαια των κακών συνηθειών που με ταλανίζουν. Μέρος αυτής της αυτόματης συμπεριφοράς είναι και οι ενοχές που πολλές φορές νιώθω για πράγματα που δεν έχω κάνει καν εγώ. Το είχα βλέπετε συνήθειο να επωμίζομαι από παιδί το βάρος άλλων και να προσπαθώ μέσω της δικής μου συμπεριφοράς και του δικού μου τρόπου ζωής να "καθαρίσω" ξένες συνειδήσεις. Πράγμα φυσικά αδύνατο να συμβεί, κι έτσι το μόνο που απέμενε με την πάροδο των χρόνων ήταν εκείνη η "ενοχή-βίδα" που σφίγγονταν στο μέσα μου, βιδώνονταν ώσπου να στάξει αίμα και να αφήσει σημάδι στην παιδική μου ψυχή. Ακόμη παλεύω να σβήσω κάποια σημάδια από αυτά, ακόμη παλεύω να ξεβιδώσω πονεμένες ξένες "ένοχες-βίδες".

Τι μας λέει η Αγία Γραφή για τη συγχώρεση (Και μία Προσευχή)

Τι-μας-λέει-η-Αγία-Γραφή-για-τη-συγχώρεση

Ακούγοντας τη λέξη συγχώρεση είτε χαμογελάμε είτε συνοφρυωνόμαστε. Δεν υπάρχει μέση αντίδραση. Γιατί ανάλογα με τις εμπειρίες που έχει ο καθένας μας, είτε θα είμαστε από την πλευρά εκείνου που του ζήτησαν συγχώρεση -οπότε και η ευχαρίστηση-, είτε από την πλευρά εκείνου που οφείλει συγνώμη -γι' αυτό και ο προβληματισμός ή η δυσανασχέτηση-.
Κατά βάθος όλοι γνωρίζουμε την αλήθεια μας, όσο κι αν προσπαθούμε να την κρύψουμε από τους άλλους. Γνωρίζουμε καλά πότε έχουμε κάνει λάθος, κι όσο εγωιστές κι αν είμαστε κάποτε το ομολογούμε στον εαυτό μας. Συγνώμη όμως ζητά ο άνθρωπος που τολμά να ταπεινώσει τον εαυτό του και να παραδεχτεί ενώπιον άλλου το σφάλμα του, κι αυτό είναι ένα επίπεδο πιο πάνω από την απλή παραδοχή.
Τι μας λέει όμως η Βίβλος για τη συγχώρεση; Μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη και να παραδεχτούμε λάθη και οφειλές μας μέσω των Αγίων λόγων;

Βρίσκοντας εν Θεώ το νόημα της ζωής

Vriskontas-tis-zois-to-noima-#LiaInVivo
[Εικόνα: Adriel Kloppenburg - Unsplash]
Πάντα πίστευα πως ζωή δίχως νόημα είναι μία ζωή χαμένη. Το γνωρίζουν όμως αυτό όλοι οι άνθρωποι; Αισθάνονται ανικανοποίητοι όταν η ζωή τους δεν έχει νόημα; Ή μήπως δεν έχουμε όλοι  την αντίληψη για να αναζητήσουμε το νόημα στη ζωή;
Αυτές κι άλλες διάφορες μα πάντα σχετικές με το νόημα της ζωής αναζητήσεις θα προσπαθήσω να εντυπώσω σήμερα σε τούτη τη σελίδα, αποτυπώνοντας τις σκέψεις και τις γνώσεις μου, ενημερώνοντας και συνάμα αφυπνίζοντας. Ας δούμε μαζί λοιπόν φίλοι μου, που θα βρούμε της ζωής μας το νόημα:

Ποια είναι τα σχέδιά σου για τη νέα χρονιά;

Ποια-είναι-τα-σχέδια-σου-για-τη-νέα-χρονιά;-Προσωπική-ανάπτυξη

Ανταλλάξαμε ευχές από άκρη σε άκρη του κόσμου. Φιληθήκαμε, αγκαλιαστήκαμε, φάγαμε και ήπιαμε, ενώ μέσα στο μυαλό μας  πριν από την αλλαγή του χρόνου ακόμα, αναβόσβηνε μία νέα ευχή, μία νέα επιθυμία που θα γίνονταν ο νέος πιστός ακόλουθος της ολοκαίνουργιας χρονιάς. Κι όμως, αυτό που αλλάζει τελικά μήπως είναι μόνο η χρονολογία;

Όταν οι γιορτές σε πονούν : 3 τρόποι για να επαναφέρεις τη χαρά

Όταν-οι-γιορτές-σε-τρομάζουν-3-τρόποι-για-να-επαναφέρεις-τη-χαρά
Photo by Joanna Kosinska on Unsplash
Πολλά δεν θέλω να σου πω σήμερα, είσαι σε γιορτινή περίοδο και δεν θέλω να σε κουράζω. Δεν θα σου δείξω το δρόμο εντός σου, δεν θα σε συμβουλέψω για το πως θα βρεις τον χαμένο (ή νέο) εαυτό σου. Θα ήθελα μονάχα να σου πω, πως έτσι κι αλλιώς θα έρθει μια μέρα που δεν θα μπορείς να κάνεις διαφορετικά, δεν θα έχεις άλλο δρόμο ή τρόπο, παρά να σταθείς αντίκρυ στο δικό σου βλέμμα και ν' ανταμωθούν οι κόρες, να καρφωθείς. Κατάματα, λέω, θ' αναγκαστείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου, κι ύστερα, ήσυχα-ήσυχα, θα τα πείτε όλα. Γιατί τότε θα έχει έρθει το δικό σου πλήρωμα του χρόνου. Τότε θα είναι η ώρα της δικής σου αλήθειας. Η ώρα που θα εκτιναχθούν όλα από μέσα σου, ακόμη κι εκείνα που πάσχιζες τόσα χρόνια να κρύψεις, κι έλεγες πως φεύγοντας απ' τη ζωή μαζί σου θα τα έπαιρνες. Άλλωστε, εκείνα τ' απόκρυφα είναι που γίνανε φωτιά και σήμερα σε καίνε...

Ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα ή... μήπως όχι;

Ζήσαμε-εμείς-καλά-και-αυτοί-καλύτερα-ή-μήπως-όχι;
Photo by John Westrock on Unsplash
Ωραία που είναι τα παραμύθια! Μπαίνεις στον κόσμο τους και χάνεσαι νομίζοντας πως όλη η πλάση εξυπηρετεί το δικό σου καλό!... Το κακό παίρνει πάντα αυτό που του αξίζει, το καλό νικάει, το βασιλόπουλο παντρεύεται την καλύτερη του χωριού, ακόμη κι οι... κολοκύθες έχουν την τιμητική τους!
Μα, είναι χάλια όταν συνειδητοποιούμε πως η πραγματική ζωή δεν είναι παραμύθι!

Θέλεις να δημιουργήσεις τη ζωή που ονειρεύεσαι; Τότε κάνε στον εαυτό σου αυτές τις 4 ερωτήσεις!

Θέλεις-να-δημιουργήσεις-τη-ζωή-που-ονειρεύεσαι; Τότε-κάνε-στον-εαυτό-σου-αυτές-τις-4-ερωτήσεις

Οι εποχές αλλάζουν. Διαδέχεται η μία την άλλη κι εμείς πασχίζουμε να προσαρμοστούμε κάθε τόσο σε νέες συνθήκες. Το 2018  αποφάσισα να ασχοληθώ με την πνευματική σημασία της διαδικασίας αυτής της αλλαγής των εσωτερικών εποχών και πως αποκτά νόημα η ζωή μου μέσα τους. Τα συμπεράσματα που έβγαλα τα μοιράζομαι μαζί σας γιατί αφορούν όλους μας. Όπως βοήθησε εμένα αυτή η αναζήτηση, έτσι ξέρω πως θα βοηθήσει κι εσάς που δεν εφησυχάζεστε αλλά παραμένετε διαρκώς σε εγρήγορση για να  μην χάσετε καμία ευκαιρία να εντρυφήσετε στο μυστήριο της ζωής και να αποκτήσετε τα γνωστικά εφόδια εκείνα που θα βοηθήσουν τη ζωή σας να κυλήσει ευκολότερα αλλά και πιο ουσιαστικά. Όταν κατανοούμε αυτό που ζούμε, όταν καταλήγουμε σε συμπεράσματα γι' αυτό που περνάμε, τότε μαθαίνουμε. Αυτό δεν είναι το ζητούμενο;

Από την αθωότητα στην ανασφάλεια - Πως να νιώσεις ασφαλής σε έναν κόσμο που δεν είναι

Photo by frank mckenna 
Κοιτάζοντας τα παιδιά μου που έγιναν πια ολόκληροι άντρες, αναρωτιέμαι το πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια. Σκέφτομαι έντονα τις τελευταίες μέρες, με τόσα που βλέπω στις ειδήσεις να γίνονται καθημερινά, το πως ένας άνθρωπος περνά από την παιδική αθωότητα στο έγκλημα, στο κακό γενικά, και πως η αθωότητα και η αγνότητα μετατρέπονται, αργά - αργά φαντάζομαι, αυτές δεν είναι διαδικασίες που συμβαίνουν ξαφνικά, σε ανασφάλεια και τρόμο.
Μπορείς εσύ μέσα από τις αναδρομές σου στο παρελθόν να σημαδέψεις την ακριβή χρονική στιγμή που άρχισες να αντιλαμβάνεσαι το κακό και το καλό και να τα ξεχωρίζεις; Εγώ δεν μπορώ, όσο κι αν το έχω προσπαθήσει. Συμβαίνουν όλα βλέπεις μέσα στο πέρασμα του χρόνου, σε μία ομιχλώδη μοναχική πορεία, όπου τη μια στιγμή πιάνεις τον εαυτό σου αθώο και την άλλη γνώστη του κακού...

Εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε το μέλλον μας! Είμαστε οι αρχιτέκτονες της ζωής μας!

Photo by Luca Bravo on Unsplash

Ένα πράγμα θαρρώ οφείλουμε όλοι στον εαυτό μας, κι αυτό είναι το να καταφέρουμε να ακολουθήσουμε τη ροή της ζωής μας! Μπορεί να ακούγεται μικρό και αθώο αλλά δεν είναι. Πρόκειται για ένα έργο μεγάλο που για να γίνει πρέπει πρώτα να ξεφύγουμε από την πιο δυνατή κακή συνήθεια που όλους λίγο ή πολύ μας καταδυναστεύει: τη δυστυχία! Γιατί η δυστυχία είναι η πιο δυνατή κακή συνήθεια  που αποκτά ο άνθρωπος και γίνεται δούλος της, συχνά έως το τέλος της ζωής του!
Με αφορμή μία "ιντερνετική' συζήτηση που είχα με την αγαπημένη μου Μ. που θέλει να αλλάξει τη ζωή της αλλά την σαμποτάρει ο εαυτός της, ήθελα να θυμίσω σε όλους εσάς τους αγαπητούς μου αναγνώστες, τα λόγια του γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα που, στο κείμενο που ακολουθεί, τα φέρνει στο λογισμό μας ο πατέρας Πασχάλης Γρίβας.
Πάμε λοιπόν να τα θυμήσουμε σε όσους τα γνώριζαν και να ενημερώσουμε όσους έχουν για πρώτη φορά επαφή μαζί τους; Είναι λόγια ενδυνάμωσης, πίστης, αλλά και οδηγοί στην προσωπική ανάπτυξη με βάση την αγάπη του Θεού που πιστεύω βοηθούν όλους.