Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτοεκτίμηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτοεκτίμηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Όταν νιώθεις μόνος και χαμένος

Όταν νιώθεις μόνος και χαμένος
Κάποιες φορές η ψυχή μου λεπταίνει. Αδυνατίζει τόσο που περνάει μέσα από τις χαραμάδες και χαίρεται τα πάντα στη ζωή: από το πιο μεγάλο έως το πιο μικρό κι ασήμαντο. Τα διαπερνά κι ένα γίνεται με το κάθε τι που ο Θεός στέλνει στο δρόμο της. Κι είναι ευτυχισμένη με τούτη τη διαδρομή.

Άλλοτε πάλι, η ψυχή μου βαραίνει. Καταπίνει όσα της συμβαίνουν δίχως να τα χωνεύει και τότε είναι που παχαίνει πολύ, τόσο που λέω δεν θ' αντέξει, θα σκάσει μια μέρα. Κι είναι τότε θλιμμένη, νιώθει μόνη και χαμένη.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε μένα, στον ίδιο άνθρωπο, όχι σε άλλον. Κι είμαι η μέρα, είμαι κι η νύχτα. Πονάω, γελάω, χαίρομαι και λυπάμαι. Μαζί, όλα. Όχι ταυτόχρονα, αλλά μαζί. Κι έτσι, λέγομαι Άνθρωπος, αφού τα νιώθω και τα γεύομαι, τα περνώ και τ' αφήνω πίσω μου για να τα πιάσω πάλι μια μέρα από την αρχή.
Κύκλους κάνει η ζωή, το ξέρεις δα. Κύκλους κάνεις κι εσύ, κι εγώ, μαζί της.

Έχω σταματήσει να κυνηγώ την ομορφιά και την τελειότητα. Πουθενά δεν με έβγαζε τούτος ο δρόμος, κι έτσι τον άφησα για άλλα μονοπάτια, λιγότερο μοναχικά. Βρίσκω το νόημα εκεί που άλλοι συναντούν κενά αέρος, βρίσκω και τον εαυτό μου ξανά και ξανά εκεί που άλλοι αντικρίζουν απλά καθρέφτες.

Έμαθα να με αναγνωρίζω, αυτό είναι όλο. Έμαθα να με αγαπάω. Χρειάστηκε κόπος και χρόνος· όχι απαραίτητα με την ίδια σειρά. Κι ύστερα κίνησε μόνη της η διαδικασία, αυτόματα. Γέμισε η ψυχή με αγάπη για τα πάντα, γέμισε και με αγάπη για τον εαυτό της.
Γιατί δεν μπορείς να αγαπάς, δεν αγαπάς τίποτα, αν δεν αγαπάς πρώτα τον εαυτό σου. Όλα ξεκινούν από εκεί, από το κέντρο, τον πυρήνα της ύπαρξής σου.

Κι είμαι τώρα εδώ, σήμερα, μετά από τόσον καιρό που έχω να σου γράψω, για να σου πω ένα πράγμα:
Να μάθεις να ΣΕ αγαπάς. Θα βρεις τον τρόπο, αρκεί να το βάλεις σκοπό σου. Κλάψε, γέλα, πείσμωσε, ψάξε, μα μάθε! Γιατί αυτό, μονάχα αυτό θα σε βγάλει μια μέρα από τ' αδιέξοδο όταν θα νιώθεις μόνος... και χαμένος... και θα σε οδηγήσει εκεί που η ζωή θ' αξίζει!

Αντιμετωπίζοντας τις ενοχές σου: Απλά βήματα για να νιώσεις καλύτερα και μερικές προσωπικές σκέψεις

Αντιμετωπίζοντας-τις-ενοχές-σου-Απλά-βήματα-για-να-νιώσεις-καλύτερα

Σημαντικό κομμάτι της προσπάθειάς μου για προσωπική ανάπτυξη είναι η αντιμετώπιση όλων των ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών που έχω εκδηλώσει και βέβαια των κακών συνηθειών που με ταλανίζουν. Μέρος αυτής της αυτόματης συμπεριφοράς είναι και οι ενοχές που πολλές φορές νιώθω για πράγματα που δεν έχω κάνει καν εγώ. Το είχα βλέπετε συνήθειο να επωμίζομαι από παιδί το βάρος άλλων και να προσπαθώ μέσω της δικής μου συμπεριφοράς και του δικού μου τρόπου ζωής να "καθαρίσω" ξένες συνειδήσεις. Πράγμα φυσικά αδύνατο να συμβεί, κι έτσι το μόνο που απέμενε με την πάροδο των χρόνων ήταν εκείνη η "ενοχή-βίδα" που σφίγγονταν στο μέσα μου, βιδώνονταν ώσπου να στάξει αίμα και να αφήσει σημάδι στην παιδική μου ψυχή. Ακόμη παλεύω να σβήσω κάποια σημάδια από αυτά, ακόμη παλεύω να ξεβιδώσω πονεμένες ξένες "ένοχες-βίδες".

Πες το κι εσύ: Θα γνωρίσω καλύτερα τον Εαυτό μου!

Θα γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου

Who in the world am I? Ah, that’s the great puzzle. - Lewis Carroll, Alice in Wonderland (via goodreads)
  Κάποιοι το λένε «New Year’s resolutions» και είναι πολύ της μόδας. Με το που μπαίνει ο Νοέμβρης (άντε, ο Δεκέμβρης για κάποιους άλλους...) ξεκινούν τις υποσχέσεις, τους όρκους, τα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα και τις υποτιθέμενες προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα. Τι συμβαίνει όμως ακριβώς αυτή την Προ-Χριστουγεννιάτικη περίοδο;Τι είναι αυτό που μας ωθεί να παίρνουμε αποφάσεις που συνήθως ποτέ δεν κρατάμε;

Τι σημαίνει 'Αγαπώ τον Εαυτό μου' και πως θα φτάσεις στο επίπεδο της Αγάπης του Εαυτού

Αγαπώ τον Εαυτό μου;

Πως βλέπεις τον εαυτό σου;

Μία παύση από ό,τι κάνεις αρκεί για να βάλεις σε σειρά τις σκέψεις που έκανες για τον εαυτό σου σήμερα. Οι αντιδράσεις απέναντι σε ό,τι κάνεις, ο τρόπος που επιβραβεύεις ή επικρίνεις τον εαυτό σου, όλα εκείνα που του λες συνειδητά ή ασυναίσθητα, έχουν να πουν πολλά αν τα παρατηρήσεις με προσοχή για το αν πραγματικά αγαπάς τον εαυτό σου.
Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο σε μία αγαπημένη αναγνώστρια που το "παρήγγειλε", αλλά και σε όλους εσάς που ενδιαφέρεστε να μάθετε το αν η αγάπη προς τον εαυτό σας είναι ανυπόκριτη και  πως θα καταφέρετε να γίνει.

Για όλα τα παιδιά που ΔΕΝ πέρασαν στις Πανελλήνιες

Για όλα τα παιδιά που δεν πέρασαν στις πανελλήνιες

Μοναδική πηγή της Γνώσης είναι η Εμπειρία. - Άλμπερτ Αϊνστάιν
Βγήκαν τα αποτελέσματα και ανακάλυψες πως τελικά δεν περνάς πουθενά; Μα, αυτό είναι υπέροχο νέο, συγχαρητήρια! Νομίζεις πως σε κοροϊδεύω; Φυσικά όχι! Και θα σου εξηγήσω αμέσως το γιατί:

Μην το παίρνεις προσωπικά!

Μην το παίρνεις προσωπικά!

Το να παίρνεις τα πράγματα πάντα προσωπικά, είναι ένα θέμα. Για να ακριβολογούμε είναι ένα σοβαρό θέμα, αφού είναι ο καλύτερος τρόπος για να μειώσεις την εκτίμηση που τρέφεις για τον εαυτό σου.

Θέλω. Μπορώ;

Αναμετρώντας τις δυνάμεις μας

  Όταν ήμουν μικρή και πήγαινα ακόμη σχολείο, άλλαζα σχεδόν κάθε μήνα το τι ήθελα να κάνω μεγαλώνοντας. Πέρασα, θυμάμαι, από όλα τα πιθανά στάδια και όλους τους τομείς (εκτός από την Ιατρική, αυτό οφείλω να μου το αναγνωρίσω 😊): άλλοτε ήθελα να γίνω αρχαιολόγος, αργότερα στρατιωτικός, έπειτα μοδίστρα, σε κάποια άλλη φάση ήθελα διακαώς να γίνω κομμώτρια και είχαμε ιστορικές μάχες στο σπίτι με τη μάνα μου, κι άλλοτε πάλι έπαιρνε θέση το κήρυγμα του μεγαλύτερου αδερφού μου που θεωρούσε τα όνειρά μου πολύ... προσγειωμένα.

Χτίζοντας την Αυτοεκτίμηση

Βελτιώνω την σχέση μου με τον εαυτό μου

  Βουητό πλημμύρισε το κρανίο μου κι ένιωσα λες και με χτύπησε ρεύμα. Κύλησαν δάκρυα από τα μάτια μου που δεν μπορούσα να σταματήσω για ώρες, ώσπου έμειναν πνιχτά αναφιλητά μέχρι να με πάρει ένας ύπνος γλυκός και γαλήνιος. Δεν ήμουν πια μικρό κορίτσι για να αποζητώ ένα χάδι, μια αγκαλιά, κάποιον να μου πει πως "όλα θα πάνε καλά!", να μου γλυκάνει με μέλι την κόψη του μαχαιριού, έτσι αφέθηκα στο μουσκεμένο με δάκρυα μαξιλάρι. Ο Μορφεύς γνώριζε καλά τη δουλειά του.