Από το Blogger.

Τα Προεόρτια, ο Πόνος κι η Σιωπή ανάμεσά μας


Η Σιωπή

Γράφω και σβήνω. Μαγειρεύω, καθαρίζω και μετράω χιλιόμετρα καθημερινά ανάμεσα στο σπίτι μου και στο σπίτι όπου μένει η μητέρα μου. Πορεύομαι δηλαδή όπως όλος ο κόσμος, στριφογυρίζοντας στον μικρόκοσμό μου, ανάμεσα στην άνοια (της μητέρας) και στην παράνοια (της καθημερινότητάς μου)...
Είχα υποσχεθεί όταν ξεκινούσα αυτό το ιντερνετικό εσωτερικό ταξίδι να είμαι ειλικρινής: στα λόγια αλλά και στη θέση μου απέναντί σας. Προσπάθησα να είμαι τυπική στα συχνά ραντεβού μας, κάτι που δεν κατάφερα εντέλει. Νικήθηκα κι εγώ από τη ρουτίνα που είναι -όπως όλα δείχνουν- σκληρή κι αμείλικτη.
Όσα θέλω να σας γράψω βρίσκω συχνά πως τα έχουν πει άλλοι πιο εύγλωττα, κι υποχωρώ. Όσα θέλω να βγάλω από μέσα μου κάνοντάς σας κοινωνούς της αλήθειας μου, πολλές φορές αρνούνται να κατέβουν στις άκρες των δαχτύλων μου περνώντας στο πληκτρολόγιο.
Κι ακολουθεί η σιωπή.
Και κάπως έτσι χανόμαστε...

Ωστόσο βουίζει σαν σφήκα μέσα στο μυαλό μου κάτι. Κι αυτό είναι σήμερα που θα σου εκμυστηρευτώ...

Tempus Fugit

Tempus-Fugit-editorial
Getty Images

Ένα αδιάκοπο κυνήγι. Δεν θα βγεις μπροστά του, δεν θα τον προσπεράσεις ούτε στιγμή. Αν έχεις καθαρό νου και ψυχή ανοιχτή, τότε ίσως και να τα καταφέρεις να γίνεις παρατηρητής του, έστω για λίγο, έστω για να μπορείς να πεις κάποτε ότι τον ξεγέλασες.
Φεύγει ο χρόνος. Κυλάει ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών σου καθώς περπατάς, περνάει μέσα από τις χαραμάδες των κλειστών ματιών σου την ώρα που κοιμάσαι, αφήνοντας πίσω του ρυτίδες και χιόνια. Εμπειρίες, στιγμές, όλα μέσα σου εξαιτίας του, κι εσύ τον εκτιμάς ή τον αρνείσαι.
Εσύ...
Ό,τι και να κάνεις εσύ θα είσαι εκεί, παγιδευμένος ανάμεσα στην ανάμνηση και στο όνειρο· να συμπιέζεσαι μέχρι να μην έχεις άλλη ανάσα να δώσεις στη ζωή.

Όλα θα περνούν σαν βουβή ταινία. Όλα θα τα θυμάσαι ως στιγμιότυπα. Ακόμη κι αυτά που σε δυσκολεύουν τώρα, σκέψου ότι κάποτε δεν θα είναι παρά μια γελοία ανάμνηση. Ένα σύννεφο που θα σκεπάζει μέρος του μυαλού σου ενώ εσύ θα προχωράς μπροστά. Πάντα μπροστά, αφού η ζωή την όπισθεν την κρατά σε αχρηστία...

Κι έτσι θα μπορείς να λες μια μέρα πως ξεγέλασες το χρόνο. Λίγο ή πολύ, θα έχει τότε άραγε καμία σημασία;
Έπαιξες μαζί του, έβαλες όλη σου τη δύναμη ώστε να τον καταλάβεις και να τον κερδίσεις. Τον εξέτασες και κατάφερες να μάθεις κάποια μυστικά του. Διάβασες, έγραψες, μίλησες γι' αυτόν. Το Χρόνο. 
Το Χρόνο... που όλα τα γιατρεύει... κι ύστερα φεύγει πάντα νικητής...

Τικ Τοκ... Tempus Fugit...

Καλό μήνα!
Το χθες πέρασε. Το αύριο, θα είναι πάντα αύριο. Έχουμε μόνο το Σήμερα, το Τώρα. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν!❞ - Μητέρα Τερέζα

Αδυναμία

Adynamia

Όχι, όλα δεν είναι πάντα καλά. Δεν μπορούν να είναι, δεν γίνεται. Η ζωή, αν δεν το έχεις καταλάβει, είναι ένας μαραθώνιος  που σε εξαντλεί, σε αναγκάζει να γνωρίσεις τα όριά σου και να τα ξεπεράσεις θέτοντας διαρκώς καινούργια.

Όχι, όλα δεν μπορούν να πηγαίνουν πάντα καλά... Έχουμε και στιγμές αδυναμίας, που λυγίζουμε, που χάνουμε πρόσκαιρα την πίστη και την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, χάνουμε την ελπίδα μας.
Κανείς φυσιολογικός άνθρωπος δεν υπόσχεται πως όλα θα είναι πάντα υπό έλεγχο και θα πηγαίνουν πρίμα.
Γι' αυτές τις στιγμές αδυναμίας ήρθα σήμερα να σου μιλήσω.

Τι είναι αληθινό;

Τι-είναι-αληθινό;-Lia-in-vivo-εν-ολίγοις

Μήπως είναι η αλήθεια εκεί που ψάχνουμε αλλά δεν τη βλέπουμε;

Η αλήθεια δεν είναι το πως είσαι ή το πως φαίνεσαι. Δεν είναι αυτό με το οποίο είσαι φτιαγμένος. Η αλήθεια δεν είναι από κόκαλα και σάρκα, ούτε φτιαγμένη από πληγές και δάκρυα, από απατημένους όρκους και θυσίες. 
Η αλήθεια είναι αυτό που σου συμβαίνει όταν ένα παιδί σ' αγαπάει και σου το δείχνει ή όταν ο σκύλος ή η γάτα σου τρίβονται στην αγκαλιά σου και γουργουρίζουν ευχαριστημένα. Η αλήθεια είναι το πουλί που έρχεται να φάει τα ψίχουλα που τίναξες στο μπαλκόνι σου.
Δεν είναι κάτι που συμβαίνει ξαφνικά. Η αλήθεια  γ ί ν ε τ α ι,  συχνά μαζί με σένα. Της παίρνει καιρό να μεγαλώσει. Κάνει ρυτίδες και κλειδώσεις που τρίζουν, τα μαλλιά της πέφτουν, ασπρίζουν, τα μάτια της χάνουν την ένταση εκείνη της αρχής. 
Μέχρι να  βρεις τι είναι αληθινό, θα έχεις πια γεράσει. Αλλά αυτό δεν θα έχει πια καμία σημασία. Γιατί όλα τα αληθινά πράγματα είναι ευτυχισμένα κι είναι όμορφα! 
Δεν θα είσαι ποτέ άσχημος ή ατελής αν είσαι αληθινός! 
Κι αυτό, είναι η αλήθεια...

Πίσω από το λόγο, κοιμάται η Αλήθεια

Πίσω-από-το-λόγο-κοιμάται-η-αλήθεια-Lia-In-Vivo-Ενδυνάμωση

Το καλό με αυτή τη ζωή είναι πως όλοι, λίγο ή πολύ, είμαστε "σπασμένοι". Το κακό είναι πως οι περισσότεροι από εμάς ζουν χωρίς να το γνωρίζουν ή, το γνωρίζουν αυτό το γεγονός και απλά αδιαφορούν γιατί έτσι τους βολεύει. Βλέπετε, κινείσαι ευκολότερα νομίζοντας πως είσαι ένα τέλειο κομμάτι κρυστάλλου, από το να έχεις το νου σου συνέχεια στα ραγίσματα και στα κομμάτια που είναι συγκολλημένα κι έτοιμα να σε αποσυνθέσουν ανά πάσα στιγμή...

Κινούμαστε, λοιπόν, έτσι σπασμένοι. Κινούμαστε διαρκώς, ακόμη κι όταν μένουμε ακίνητοι στην ουρά της τράπεζας ή της εφορίας. Κινούνται οι σκέψεις μας, τρέχουν συνεχώς από το ένα στο άλλο, προκαλούν φασαρία μέσα στο κουρασμένο μας κεφάλι, μας ταράζουν και μας μπερδεύουν. Κινούνται τα κύτταρά μας και τα άτομα μέσα σε αυτά, βρισκόμαστε σε μία συνεχή ροή ενέργειας που μας παρασύρει. Αυτό όμως που πραγματικά τσακίζει τον άνθρωπο είναι άλλο· είναι η κατανάλωση ενέργειας γύρω από το λόγο που υπάρχει. Ας το εξηγήσουμε αυτό καλύτερα:

Είμαστε όλοι ακόμα εδώ; - Editorial

Είμαστε-όλοι-ακόμα-εδώ;-Editorial

Μου λείψατε, αδιαμφισβήτητα! Με τούτα και με κείνα το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του, με αυτό το "όχι ακόμα..." να το τραβάμε όσο περισσότερο μπορούμε, να ξεχειλώσει, να μας φτάσει ώσπου να μην μπορούμε άλλο να αδιαφορήσουμε για τις αλλαγές του καιρού και τις φθινοπωρινές συνθήκες.
Όχι ακόμα όμως, έχουμε καιρό γι' αυτά! Προς το παρόν απολαμβάνουμε τις λιγότερες, ίσως, ευθύνες που φέρει το καλοκαιράκι, την περισσότερη ζέστη (όχι εγώ, αφού είμαι λάτρης του χειμώνα), αλλά και τις αναζωογονητικές βόλτες ή διακοπές ή όπως εσείς θέλετε να πείτε την όποια ξέγνοιαστη περίοδο διανύετε.

Λαμβάνω ωστόσο μηνύματά σας όλη αυτή την περίοδο, κι ας είμαι απούσα από τον ιστοχώρο μου και σας ευχαριστώ πολύ γι' αυτή σας την αγάπη, το ενδιαφέρον, αλλά και τις παρατηρήσεις κι επισημάνσεις σας.

Είναι σπουδαίο να νιώθω αυτό το "μαζί" που έχουμε δημιουργήσει! Μου δίνει δύναμη να συνεχίζω να γράφω ενώ φουντώνει την ελπίδα πως όλα όσα γίνονται, τόσο τα όμορφα όσο και τα πιο δυσάρεστα, γίνονται για κάποιο σκοπό. Κι αυτό, με παρακινεί καθημερινά ώστε να ξεκινώ εκ νέου το ταξίδι της αναζήτησης του σκοπού, της χαράς της επαφής και της επικοινωνίας, αλλά και την ευχάριστη αγωνία της αυτοβελτίωσης μέσα από τη διαδρομή. Κάτι που, είμαι σίγουρη, μοιραζόμαστε καιρό τώρα.

γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ. Τῷ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν,αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· - Προς Εφεσίους, 3:20

Κι έχω ετοιμάσει πολλά να πούμε και να αναλύσουμε στη συνέχεια! Όχι μόνο για τη δύναμη που έχουμε μέσα μας, ο καθένας ξεχωριστά, και πηγάζει κατευθείαν από τη δύναμη και την επιθυμία του Θεού να πραγματοποιήσει τα όνειρά μας και τις ανάγκες μας, αλλά και για διάφορα άλλα θέματα που εσείς, οι αγαπημένοι μου αναγνώστες, προτείνατε και δείξατε ενδιαφέρον ώστε να ασχοληθώ και να αναλύσω, μέσα από τα όμορφα γράμματά σας.

Ξεκινώ λοιπόν και πάλι να "τραβώ" το νήμα που μας συνδέει ώστε να φτάσουμε μαζί τον βαθύτερο Εαυτό μας και να εξοικειωθούμε μαζί του, με τη βοήθεια του Θεού, με υπομονή και καλοσύνη.
Συνταξιδιώτες μου, ευχαριστώ!

Καλή συνέχεια!

Προς Τίτον Επιστολή Παύλου γ' 8-15

Προς Τίτο Επιστολή Παύλου γ' 8-15

Απόδοση στη νεοελληνική:

Παιδί μου Τίτε, αυτά τα λόγια είναι αξιόπιστα και θέλω να τα βεβαιώνεις με την προσωπική σου μαρτυρία, ώστε όσοι έχουν πιστέψει στο Θεό να πρωτοστατούν σε καλά έργα. Αυτά είναι τα καλά και τα χρήσιμα στους ανθρώπους. Από την άλλη μεριά, να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις σε γενεαλογικούς καταλόγους, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από τις διατάξεις του Ιουδαϊκού νόμου, γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια. Τον άνθρωπο που ακολουθεί πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μια δυο φορές, κι αν δεν ακούσει άφησέ τον, με τη βεβαιότητα πως αυτός έχει πια διαστραφεί και αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτό του. Όταν θα σου στείλω τον Αρτεμά ή τον Τυχικό, έλα το συντομότερο να με συναντήσεις στη Νικόπολη, γιατί εκεί αποφάσισα να περάσω τον χειμώνα. Τον Ζηνά τον νομικό και τον Απολλώ, να τους εφοδιάσεις πλουσιοπάροχα με ό,τι χρειάζονται για το ταξίδι τους, ώστε να μην τους λείψει τίποτα. Ας μαθαίνουν και οι δικοί μας να πρωτοστατούν σε καλά έργα, για ν' αντιμετωπίζουν τις επείγουσες υλικές ανάγκες, ώστε η ζωή τους να μην είναι άκαρπη. Σε χαιρετούν όλοι όσοι είναι μαζί μου. Χαιρέτησε τους πιστούς που μας αγαπούν. Η χάρη να είναι με όλους σας. Αμήν.

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος. Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. Μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι. Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ' ἐμοῦ πάντες. Ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

Προς Γαλάτας Επιστολή Παύλου γ' 23 - δ' 5 - Όλα τα παιδιά του Θεού

Προ-Γαλάτας-Επιστολή-Παύλου- γ'- 23 - δ'-5-Όλα-τα-παιδιά-του-Θεού

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Ἀδελφοί, πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. Πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.
Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ᾿ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.
Λέγω δέ, ἐφ᾿ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. Οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· ὅτε δέ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

Απόδοση στη νεοελληνική και ερμηνεία:

Επιστολή Α' προς Κορινθίους δ' 9-16 - Απόδοση και Ερμηνεία

Επιστολή Α' προς Κορινθίους δ' 9-16  - Απόδοση και Ερμηνεία

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Ἀδελφοί, δοκῶ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. Ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. Ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι.
Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ.
Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα. Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε.

Απόδοση στη νεοελληνική:

Προς Εβραίους ια' 33-ιβ' 2 - Τα ευεργετικά αποτελέσματα των Θλίψεων

Προς Εβραίους ια' 33-ιβ' 2 - Τα ευεργετικά αποτελέσματα των Θλίψεων

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Ἀδελφοί, οἱ πατέρες ἡμῶν, διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς.
Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.
Τοιγάρουν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν.

Απόδοση στη νεοελληνική:

Πράξεις των Αποστόλων β 1-11 - Η Κάθοδος Του Αγίου Πνεύματος

Πράξεις-των-Αποστόλων-β-1-11 - Η-Κάθοδος-Του-Αγίου-Πνεύματος

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Ἐν ταις ημέραις εκείναις, ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό.
Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι.
Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; Καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ρωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ Ἄραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ;

Απόδοση στη νεοελληνική:

Σε αυτή την πλευρά του Παραδείσου, η Αγάπη αναζητά την Εμπιστοσύνη

Η-αγάπη-αναζητά-την-εμπιστοσύνη

Ποιο το όφελος του να είσαι καλός άνθρωπος; Μήπως νιώθεις πως όλοι θέλουν να σε εκμεταλλευτούν; Μήπως σε κοροϊδεύουν και σε κάνουν να νιώθεις πως δεν ανήκεις στην εποχή σου;

Σκεφτόμουν τις προάλλες, πώς τόσο εύκολα κάποιοι άνθρωποι εκμεταλλεύονται την καλοσύνη και την αγνότητα των άλλων. Κι έτσι έχουμε καταλήξει στην εποχή μας, οι καλοί άνθρωποι να επιδιώκουν την αφάνεια προσπαθώντας να προστατέψουν τον εαυτό τους, την ώρα που οι άδικοι κι όσοι έχουν επιλέξει συνειδητά το δρόμο του κακού, κερδίζουν έδαφος.

Είναι όλοι όσοι έχουν χάσει το δρόμο τους πραγματικά χαμένοι;

Ένας μικρός οδηγός για όσους αναζητούν: το δρόμο τους, τον εαυτό τους, την πίστη τους. Γιατί όλοι όσοι νιώθουν χαμένοι, στην πραγματικότητα δεν είναι!

Είναι όλοι όσοι έχουν χάσει το δρόμο τους πραγματικά χαμένοι;
[Εικόνα: Ishan @seefromthesk]
Πολύ θα μου άρεσε να ήξερα πάντα καλά τι ήθελα. Να ήταν ξεκάθαρα όλα μέσα στο κεφάλι μου και αυτόματα οι σκέψεις να γίνονταν επιλογές, δίχως κόπο και σπατάλη χρόνου. Όμως αυτό μπορεί να συμβεί μόνο σε έναν κόσμο ουτοπικό, εκεί όπου όλα λειτουργούν ρολόι και ο εικονικός εαυτός μας είναι πάντα πλήρης κι ευτυχισμένος.

Άμεσες απαντήσεις, ανεξήγητη αναμονή - Τα 'Όχι Ακόμα' του Θεού

Ποιος δεν επιθυμεί όταν ρωτάει κάτι να του απαντούν αμέσως; Ποιος  δεν ενδιαφέρεται να δει άμεσα τους κόπους του να ξεπληρώνονται; Και ποιος είναι αυτός που του αρέσει η αναμονή, ειδικά δε όταν αυτή είναι ανεξήγητη;

Άμεσες-απαντήσεις-ανεξήγητη-αναμονή-(τα-'όχι-ακόμα'-του-Θεού)

ὃ ἐγὼ ποιῶ, σὺ οὐκ οἶδας ἄρτι, γνώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα. (:δεν καταλαβαίνεις τώρα αυτά που εγώ κάνω, αλλά μια μέρα θα καταλάβεις) - Κατά Ιωάννη, 13:7

Αίθουσα Αναμονής

Όλες τις φορές που υπήρξα εντός αιθούσης αναμονής ήμουν αγχωμένη και νευρική. Βλέπεις, δεν μου αρέσει και πολύ να περιμένω. Θέλω να χτυπώ τα δάχτυλα και ως δια μαγείας όλα να τελειώνουν εν ριπή οφθαλμού.  Θέλω και να παίρνω τις απαντήσεις μου αμέσως μόλις εκφράζω τα ερωτηματικά μου.

Όταν νιώθεις μόνος και χαμένος

Όταν νιώθεις μόνος και χαμένος
Κάποιες φορές η ψυχή μου λεπταίνει. Αδυνατίζει τόσο που περνάει μέσα από τις χαραμάδες και χαίρεται τα πάντα στη ζωή: από το πιο μεγάλο έως το πιο μικρό κι ασήμαντο. Τα διαπερνά κι ένα γίνεται με το κάθε τι που ο Θεός στέλνει στο δρόμο της. Κι είναι ευτυχισμένη με τούτη τη διαδρομή.

Άλλοτε πάλι, η ψυχή μου βαραίνει. Καταπίνει όσα της συμβαίνουν δίχως να τα χωνεύει και τότε είναι που παχαίνει πολύ, τόσο που λέω δεν θ' αντέξει, θα σκάσει μια μέρα. Κι είναι τότε θλιμμένη, νιώθει μόνη και χαμένη.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε μένα, στον ίδιο άνθρωπο, όχι σε άλλον. Κι είμαι η μέρα, είμαι κι η νύχτα. Πονάω, γελάω, χαίρομαι και λυπάμαι. Μαζί, όλα. Όχι ταυτόχρονα, αλλά μαζί. Κι έτσι, λέγομαι Άνθρωπος, αφού τα νιώθω και τα γεύομαι, τα περνώ και τ' αφήνω πίσω μου για να τα πιάσω πάλι μια μέρα από την αρχή.
Κύκλους κάνει η ζωή, το ξέρεις δα. Κύκλους κάνεις κι εσύ, κι εγώ, μαζί της.

Έχω σταματήσει να κυνηγώ την ομορφιά και την τελειότητα. Πουθενά δεν με έβγαζε τούτος ο δρόμος, κι έτσι τον άφησα για άλλα μονοπάτια, λιγότερο μοναχικά. Βρίσκω το νόημα εκεί που άλλοι συναντούν κενά αέρος, βρίσκω και τον εαυτό μου ξανά και ξανά εκεί που άλλοι αντικρίζουν απλά καθρέφτες.

Έμαθα να με αναγνωρίζω, αυτό είναι όλο. Έμαθα να με αγαπάω. Χρειάστηκε κόπος και χρόνος· όχι απαραίτητα με την ίδια σειρά. Κι ύστερα κίνησε μόνη της η διαδικασία, αυτόματα. Γέμισε η ψυχή με αγάπη για τα πάντα, γέμισε και με αγάπη για τον εαυτό της.
Γιατί δεν μπορείς να αγαπάς, δεν αγαπάς τίποτα, αν δεν αγαπάς πρώτα τον εαυτό σου. Όλα ξεκινούν από εκεί, από το κέντρο, τον πυρήνα της ύπαρξής σου.

Κι είμαι τώρα εδώ, σήμερα, μετά από τόσον καιρό που έχω να σου γράψω, για να σου πω ένα πράγμα:
Να μάθεις να ΣΕ αγαπάς. Θα βρεις τον τρόπο, αρκεί να το βάλεις σκοπό σου. Κλάψε, γέλα, πείσμωσε, ψάξε, μα μάθε! Γιατί αυτό, μονάχα αυτό θα σε βγάλει μια μέρα από τ' αδιέξοδο όταν θα νιώθεις μόνος... και χαμένος... και θα σε οδηγήσει εκεί που η ζωή θ' αξίζει!

Πράξεις κ' 16-18, 28-36 - Ο Απόστολος μιλάει στους πρεσβυτέρους της Εφέσου

Πράξεις κ' 16-18, 28-36 - Ο Απόστολος μιλάει στους πρεσβυτέρους της Εφέσου

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Ἐν ταις ημέραις εκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ᾿ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ᾿ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην. Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ᾿ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

Πράξεις ια' 19-30 - Κυριακή Της Καλής Σαμαρείτιδος

Πράξεις-ια-19-30-Της-Σαμαρείτιδος
Christ and the Woman of Samaria, Pierre Mignard (1612–1695), The North Carolina Museum of Art

Πράξεις των Αποστόλων: Ο Βαρνάβας και ο Παύλος στην Αντιόχεια

Απόδοση στη νεοελληνική

Εκείνες τις μέρες, οι απόστολοι που είχαν διασκορπιστεί από τα Ιεροσόλυμα μετά τον διωγμό που ακολούθησε μετά το λιθοβολισμό του Στεφάνου, έφτασαν ως τη Φοινίκη, την Κύπρο και την Αντιόχεια. Σε κανέναν δεν κήρυτταν για το Χριστό παρά μόνο στους Ιουδαίους. Ανάμεσά τους ήταν και μερικοί Κύπριοι και Κυρηναίοι, που είχαν έρθει στην Αντιόχεια και κήρυτταν στους ελληνόφωνους Ιουδαίους το χαρμόσυνο μήνυμα, ότι ο Ιησούς είναι ο Κύριος. Η δύναμη του Κυρίου ήταν μαζί τους, και πολλοί ήταν εκείνοι που πίστεψαν και δέχτηκαν τον Ιησού για Κύριό τους.Οι ειδήσεις γι' αυτά έφτασαν και στην εκκλησία των Ιεροσολύμων· έτσι έστειλαν τον Βαρνάβα να πάει στην Αντιόχεια. Αυτός, όταν έφτασε εκεί και είδε το έργο της χάριτος του Θεού χάρηκε και τους συμβούλευσε όλους να μένουν αφοσιωμένοι στον Κύριο με όλη τους την καρδιά. Ο Βαρνάβας ήταν άνθρωπος αγαθός και γεμάτος άγιο Πνεύμα και πίστη.Έτσι, πολύ κόσμος προστέθηκε στους πιστούς του Κυρίου. Ύστερα ο Βαρνάβας πήγε στην Ταρσό για να αναζητήσει τον Σαύλο. Όταν τον βρήκε τον έφερε στην Αντιόχεια. Εκεί, συμμετείχαν στις συνάξεις της εκκλησίας για έναν ολόκληρο χρόνο και δίδαξαν πολύ κόσμο. Επίσης στην Αντιόχεια για πρώτη φορά ονομάστηκαν οι μαθητές του Χριστού "χριστιανοί". Εκείνες τις μέρες κατέβηκαν από τα Ιεροσόλυμα προφήτες στην Αντιόχεια. Ένας από αυτούς, που τον έλεγαν Άγαβο, προανήγγειλε με τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος ότι θα πέσει σε όλη την οικουμένη μεγάλη πείνα, πράγμα που έγινε όταν αυτοκράτορας ήταν ο Κλαύδιος. Οι χριστιανοί στην Αντιόχεια αποφάσισαν να στείλουν βοήθεια στους αδελφούς που κατοικούσαν στην Ιουδαία, ό,τι μπορούσε ο καθένας. Αυτό κι έκαναν, έστειλαν τη βοήθειά τους με τον Βαρνάβα και τον Σαύλο στους πρεσβυτέρους των Ιεροσολύμων.

Πράξεις θ' 32-42 - Κυριακή του Παραλύτου - Η εντολή 'στρῶσον σεαυτῷ'

Πράξεις-θ-32-42-Κυριακή-του-Παραλύτου

Ο Πέτρος θεραπεύει τον Αινέα και φέρνει πίσω στη ζωή την Ταβιθά! 

Πράξεις (Αποστόλων) στ' 1-7 - Κυριακή Των Μυροφόρων

Πράξεις (Αποστόλων) στ' 1-7 - Κυριακή Των Μυροφόρων

Κυριακή, 12 Μαΐου του 2019

Αυτή τη φορά το εκκλησίασμα θα ακούσει από τον ιεροψάλτη να διαβάζει απόσπασμα από τις Πράξεις των Αποστόλων και συγκεκριμένα από το 6ο κεφάλαιο τις παραγράφους 1 ως 7.
Ας μάθουμε όμως πρώτα λίγα λόγια για το βιβλίο "Οι Πράξεις των Αποστόλων":

Το μήνυμα της Ανάστασης και το βάζο με το μέλι


Το-μήνυμα-της-ανάστασης-και-το-βάζο-με-το-μέλι-editorial
Πέρασε καιρός από την τελευταία φορά που τα είπαμε, κι αυτό γιατί λόγοι υγείας προσπαθούσαν να με κρατήσουν μακριά από το σημείο επαφής μας που δεν είναι άλλο από αυτή την οθόνη που μοιραζόμαστε.
Πέρασε καιρός, ο Κύριος αναστήθηκε κατά την παράδοσή μας όπως κάθε χρόνο, φάγαμε, ήπιαμε, προσευχηθήκαμε, κλάψαμε και γελάσαμε μονάχοι ή με παρέα. Έτσι θαρρώ πως γίνεται πάντα, σε κάθε γιορτή, σε κάθε έθιμο που πιστά τηρούμε εμείς οι άνθρωποι.
Κι ύστερα, όταν οι φιέστες τελειώσουν κι αφεθούμε ήσυχα ήσυχα στον εαυτό μας, τότε έρχεται εκείνο το μικρό (ή μεγάλο) κενό που συνοδεύεται πάντα από ένα ερωτηματικό: Τι ήταν αυτό που ξεχάσαμε; αυτό που δεν κάναμε σωστά; αυτό που παραβλέψαμε;
Γιατί πως αλλιώς θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε την έλλειψη που, παραδοσιακά μετά τη γιορτή, γεμίζει τον χώρο μας, πλακώνει την ψυχή και δεν την αφήνει να κοιτάξει προς τα εκεί που επιθυμεί...

Επιστολή Αποστόλου Παύλου Προς Φιλιππησίους (δ' 4-9)-Κυριακή των Βαΐων

Προς Φιλιππησίους (δ' 4-9)-Κυριακή των Βαΐων

Απόδοση στη νεοελληνική

Αδελφοί, να χαίρεστε πάντοτε με τη χαρά που δίνει η κοινωνία με τον Κύριο. Θα το πω και πάλι: να χαίρεστε. Σε όλους να δείχνετε την καλοσύνη σας. Ο Κύριος έρχεται σύντομα. Για τίποτε να μην σας πιάνει άγχος, αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στον Θεό με προσευχή και δέηση, που θα συνοδεύονται από ευχαριστία. Και η ειρήνη του Θεού, που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα διαφυλάξει τις καρδιές και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστού. Τέλος, αδελφοί μου, ό,τι είναι αληθινό, σεμνό, δίκαιο, καθαρό, αξιαγάπητο, καλόφημο, ό,τι έχει σχέση με την αρετή και είναι άξιο επαίνου, αυτά να έχετε στο μυαλό σας. Αυτά που μάθατε, παραλάβατε κι ακούσατε από μένα, αυτά που είδατε σε μένα, αυτά να κάνετε κι εσείς. Και ο Θεός που δίνει την ειρήνη θα είναι μαζί σας.

Προς Εβραίους (θ' 11-14) Επιστολή Παύλου - Απόδοση και Ερμηνεία

Προς Εβραίους θ' 11-14- Αποστολικό Ανάγνωσμα

Απόδοση στο πρωτότυπο και στη νεοελληνική και αναλυτική ερμηνεία σημαντικών σημείων του αποσπάσματος.

Απόδοση από το πρωτότυπο:

Χριστός παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ' ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, οὐδὲ δι' αἵματος τράγων καὶ μόσχων, διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ Ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος. Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων καὶ σποδὸς δαμάλεως ραντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι;

Μπορείς να συγχωρέσεις αλλά δεν μπορείς να ξεχάσεις; Μάθε να το διαχειρίζεσαι!

Πως θα συγχωρέσεις κάποιον ενώ δεν μπορείς να ξεχάσεις και να αφήσεις πίσω σου αυτό που σου έκανε; 

Συγχωρείς-αλλά-δεν-ξεχνάς;-Μάθε-να-το-διαχειρίζεσαι!

Παράξενο πράγμα το παρελθόν, ε; Έρχεται και σε τσιμπάει εκεί που δεν το περιμένεις. Σαν τη σφήκα σε τσιμπάει, κατάκαρδα, ώσπου ρίγη σε κάνουν να τρέμεις ενώ στιγμές πανικού κάθονται ακάλεστες στα άκρα σου ώσπου να μουδιάσουν, να μην κινείσαι πια, να γίνεσαι έρμαιο του καιρού που πέρασε και νόμισες πως πίσω σου είχες αφήσει...
Ναι, άτιμο πράγμα το παρελθόν, το ομολογώ με πόνο. Ξυπνά όταν εσύ κοιμάσαι μόνο και μόνο για να χαρεί τους εφιάλτες σου. Κι ενώ θα πήγαινες και στοίχημα πως όλα στη ζωή σου τα έχεις τακτοποιημένα, πως τίποτα δεν μπορεί να σε βγάλει από τη ρότα σου, τσουπ! έρχεται εκείνο να σε τρομάξει κόβοντάς σου την ανάσα!

Μα, τι λέω σήμερα θα αναρωτιέσαι, έτσι; Θα μιλήσω για όλα εκείνα που θεωρείς κι εσύ -όπως θωρούσα κι εγώ άλλωστε- πως τα έχεις συγχωρέσει, τα έχεις τακτοποιήσει μέσα σου και τ' άφησες να κοιμούνται στη γωνιά τους χωρίς να σε ενοχλούν. Για όλα εκείνα που ξυπνούν όμως έξαφνα, επειδή έτσι το θέλησε ο Θεός να γίνει, για να σου αποδείξει πως τον έλεγχό τους δεν τον έχεις, δεν τον είχες ποτέ! Κι όλα αυτά που θεώρησες κάποτε συγχωρεμένα και λησμονημένα, έρχονται πάλι... και πάλι... και πάλι, κάποιες φορές, για να τρομάξουν το τώρα σου και να σε ξεβολέψουν· ώσπου να μάθεις να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματά σου και να φέρνεις στο μέσα σου ειρήνη.

Το όνειρο - Μία διδακτική ιστορία

Το-όνειρο-μία-διδακτική-ιστορία
Εικόνα: Paweł Czerwiński 

Ένας χριστιανός βασανιζόταν συχνά από διάφορες μελλοντικές υποθέσεις.
Ανησυχία του, το τι θα γίνει αύριο, τι θα γίνει μεθαύριο, τι μας περιμένει την επομένη εβδομάδα.
Όλη αυτή η φροντίδα έπνιγε την ψυχή του, πράγμα που τον έκανε πολύ δυστυχή.
Μια νύχτα, ο άνθρωπος αυτός είδε ένα όνειρο.
Περπατούσε σ' ένα μακρινό δρόμο φορτωμένος με ένα σακκί στην πλάτη.
Το φορτίο του ήταν βαρύ και κάπου στάθηκε να ξαποστάσει.
Μα όταν θέλησε να σηκωθεί για να συνεχίσει το ταξίδι του, αντιλήφθηκε πως ήταν αδύνατο να σηκώσει το σακκίδιό του.
Άνοιξε τότε να δει τι έχει μέσα.
Και τι βλέπει!
Μικρά-μικρά δέματα.
Το ένα έγραφε απ' έξω: «αυτό για αύριο».
Ένα άλλο έγραφε: «αυτό για μεθαύριο».
Το τρίτο έγραφε: «αυτό για σήμερα».
Αυτό ήταν ανάλαφρο. Το σήκωσε με χαρά και συνεχίζοντας το ταξίδι του ξύπνησε.

Το όνειρο αυτό εκφράζει μια τραγική πραγματικότητα.
Η μέριμνα για το αύριο, για το μεθαύριο, για το μετά από μια εβδομάδα, για το μετά από ένα μήνα και ένα χρόνο, γεμίζει τις ψυχές μας με άγχος και ανησυχίες, που μας αφαιρούν την γαλήνη και μας κάνουν το βάρος της ζωής δυσβάστακτο.
Για να μας απαλλάξει ο Κύριός μας απ' αυτές τις εναγώνιες στιγμές είπε εκείνα τα αθάνατα λόγια:
Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον, ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς» (Ματθ. 6,34).
Τουτέστιν, μην κυριευθείτε από ανήσυχη φροντίδα για όσα ενδέχεται να παρουσιαστούν αύριο. Γιατί η αυριανή ημέρα θα φροντίσει για όλα όσα θα σας συμβούν τότε. Αρκεί για την κάθε ημέρα η δική της σκοτούρα και ταλαιπωρία.

Άρθρο του αρχιμ. Κοσμά Λαμπρινού (απόσπασμα από το βιβλίο του Θ. Θεοφυλάκτου, "Όταν θέλεις να ξεκουράζεσαι" των εκδόσεων "ΛΥΔΙΑ") - Πρωτότυπη δημοσίευση στο ιστολόγιο " Ο Θεός Αγάπη Εστί "

Κυριακή δ' νηστειών ( Ιωάννου της Κλίμακος ) - Προς Εβραίους (στ' 13-20) Επιστολή Παύλου


Κυριακή δ' νηστειών - Ιωάννου της Κλίμακος - επιστολή-Προς Εβραίους στ' 13-20

- Απόδοση, Ερμηνεία, Ανάλυση - Μαθήματα υπομονής κι ελπίδας -

Απόδοση Αποστολικού αναγνώσματος από το πρωτότυπο:

Ἀδελφοί, τῷ γάρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ’ ἑαυτοῦ, λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε· καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας· ἄνθρωποι  μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος· ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχομεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα.

Προς Εβραίους (δ' 14-ε' 6) - Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως - Το Κάλεσμα

« Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν….»

Κυριακή-της-Σταυροπροσκυνήσεως-Αποστολικό-ανάγνωσμα-Προς-Εβραίους

Απόδοση Αποστολικού Αναγνώσματος στη νεοελληνική

Αδελφοί, έχουμε μέγα αρχιερέα, τον Ιησού, τον Υιό του Θεού, που έφτασε ως τον θρόνο του Θεού. Δεν έχουμε αρχιερέα που να μην μπορεί να συμμεριστεί τις αδυναμίες μας. Αντίθετα, έχει δοκιμαστεί σε όλα, επειδή έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς, χωρίς όμως να αμαρτήσει. Ας πλησιάσουμε λοιπόν με θάρρος τον θρόνο της χάριτος του Θεού, για να μας σπλαχνιστεί και να μας δωρίσει τη χάρη του, την ώρα που τη χρειαζόμαστε. Κάθε αρχιερέας, που προέρχεται από ανθρώπους εγκαθίσταται για να υπηρετεί το Θεό για χάρη τους και να προσφέρει δώρα και θυσίες για τις αμαρτίες τους. Είναι σε θέση να δείχνει ανοχή σε όσους ζουν στην άγνοια και στην πλάνη, αφού κι ο ίδιος έχει ανθρώπινες αδυναμίες. Εξαιτίας τους είναι υποχρεωμένος να προσφέρει, όπως για το λαό έτσι και για τον εαυτό του, θυσίες για τη συγχώρεση των αμαρτιών. Επίσης κανένας δεν παίρνει μόνος του αυτή την τιμή, αλλά όταν τον καλέσει ο Θεός, όπως ακριβώς κάλεσε τον Ααρών. Έτσι κι ο Χριστός, δεν τίμησε ο ίδιος τον εαυτό του με το αξίωμα του αρχιερέα, αλλά του το έδωσε εκείνος που του είπε: Εσύ είσαι ο Υιός μου, εγώ σήμερα σε γέννησα. Σ' ένα άλλο σημείο η Γραφή λέει: Εσύ είσαι ιερέας για πάντα όπως ο Μελχισεδέκ.

Σκέψου τι έχεις! - Μάθε να αναγνωρίζεις τα δώρα της ζωής σου

 Ένα άρθρο που θα σε βοηθήσει να νιώσεις ευγνώμων για όσα η ζωή σου έχει δώσει

Σκέψου-τι-έχεις-Ευγνωμοσύνη-χαρά-τέλος-στο-άγχος
Όσο περισσότερο υπολογίζεις τα δώρα που σου έχει δώσει η ζωή (αντί τις κακοτυχίες και τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής σου), νομοτελειακά, τόσο περισσότερα δώρα (όμορφα συμβάντα και καλότυχες στιγμές) θα έχεις για να υπολογίζεις!
Καιρό έχω να γράψω ένα θετικό άρθρο, το ξέρω. Λίγο ο χειμώνας με τις γκρίζες διαθέσεις του, λίγο τα διάφορα συμβάντα που συνεπαίρνουν έτσι κι αλλιώς τη ζωή και την παρασέρνουν σε δρόμους άγνωστους που πρέπει να ανιχνεύσει και να προσαρμοστεί εκ νέου, κρατήθηκα μακριά από τη συγγραφή για λίγο.
Ό,τι κι αν συνέβαινε όμως στην καθημερινότητα, ευχάριστο ή δυσάρεστο, δεν έχανε την ευκαιρία να μου θυμίζει το πόσο ευλογημένοι είμαστε -και πολλές φορές δεν το συνειδητοποιούμε!
Πόσο τέλεια έχει φροντίσει ο Θεός για εμάς, μα προτιμούμε να αφηνόμαστε στο άγχος παρά στη χάρη Του...
Αλλόκοτοι άνθρωποι, βασανισμένα πλάσματα...

Σήμερα όμως θέλω πολύ να σας γράψω για όλα αυτά που έχουμε και αγνοούμε ή δεν φροντίζουμε να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας, με αποτέλεσμα να πνιγόμαστε στο άγχος και στην ανασφάλεια. Όλα αυτά για τα οποία θα έπρεπε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη, κι όμως δεν τους δίνουμε την παραμικρή σημασία.

Τα απρόοπτα

[ Εικόνα: Faris Mohammed ]
« Διαρκώς συμβαίνουν στην ζωή μας απρόοπτα.
Έρχεσαι στο μοναστήρι για να βρεις πνευματική ζωή, και συναντάς κακούς. Είναι απρόοπτο.Ζητάς κελί από την πλευρά του μοναστηριού που δεν έχει υγρασία, το αποκτάς, διαπιστώνεις όμως ότι η θάλασσα σου προκαλεί αλλεργία, οπότε δεν μπορείς να χαρείς ούτε την ημέρα ούτε την νύχτα. Αμέσως θα σου πει ο λογισμός, σήκω να φύγεις. Είναι απρόοπτο. Σε πλησιάζω με την ιδέα ότι είσαι καλός άνθρωπος και βλέπω ότι είσαι ανάποδος. Απρόοπτο.
Παρουσιάζονται συνεχώς απρόοπτα μπροστά μας, διότι έχομε θέλημα και επιθυμίες... Τα απρόοπτα είναι αντίθετα προς το θέλημα και την επιθυμία μας, γι’ αυτό και μας φαίνονται απρόοπτα, στην ουσία όμως δεν είναι! Διότι ο άνθρωπος που αγαπά τον Θεό προσδοκά τα πάντα και λέει πάντοτε «γενηθήτω το θέλημά σου». Θα έρθει βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; «Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον».
Επειδή αυτά κοστίζουν στην σαρκικότητά μας, γι’ αυτό εμείς τα βλέπομε ως απρόοπτα. Για να μην ταράζεσαι λοιπόν κάθε φορά και στεναχωριέσαι, για να μην αγωνιάς και προβληματίζεσαι, να τα περιμένεις όλα, να μπορείς να υπομένεις ό,τι έρχεται.
Πάντα να λες, καλώς ήλθες αρρώστια, καλώς ήλθες αποτυχία, καλώς ήλθες μαρτύριο. Αυτό φέρνει την πραότητα, άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρχει καμία πνευματική ζωή. »

Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, από την ιστοσελίδα Διακόνημα

Κυριακή β' Νηστειών - Προς Εβραίους α' 10-β' 3 - Απόδοση και ερμηνεία

Κυριακή-β-Νηστειών-αποστολικό-ανάγνωσμα-προς-Εβραίους
[Εικόνα: Josh Applegate]

Απόδοση στη νεοελληνική

Αρχικά εσύ, Κύριε, στερέωσες τη γη κι έργο δικό σου είναι οι ουρανοί. Αυτοί θα εξαφανιστούν, ενώ εσύ αιώνια παραμένεις. Τα πάντα θα παλιώσουν σαν ρούχο. Σαν μανδύα θα τους τυλίξεις και θ' αλλάξουν. Εσύ όμως παραμένεις πάντα ο ίδιος, τα χρόνια σου ποτέ δεν θα τελειώσουν. Σε κανέναν από τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός: " κάθισε στα δεξιά μου, ωσότου υποτάξω τους εχθρούς κάτω από τα πόδια σου". Δεν είναι λοιπόν όλοι οι άγγελοι πνεύματα που υπηρετούν το Θεό κι αποστέλλονται από αυτόν για να βοηθήσουν όσους μέλλουν να σωθούν; Γι' αυτό κι εμείς πρέπει να μένουμε πιο σταθεροί στις αλήθειες που ακούσαμε, για να μην ξεστρατίσουμε ποτέ. Γιατί αν ο λόγος που δόθηκε άλλοτε μέσω των αγγέλων, αποδείχτηκε αληθινός, κι όσοι τον παρέβησαν ή δεν υπάκουσαν σ' αυτόν δέχτηκαν την τιμωρία που τους έπρεπε, πως είναι δυνατόν εμείς να ξεφύγουμε, αν δεν δώσουμε την προσοχή που ταιριάζει σε μια τόσο σπουδαία σωτηρία; Τη σωτηρία αυτή, που άρχισε να διακηρύττει ο Κύριος, μας τη βεβαίωσαν όσοι άκουσαν το λόγο του.

Προς Εβραίους ( ια' 24-26,32-40) - Κυριακή της Ορθοδοξίας - Απόδοση, Ερμηνεία, Σχολιασμός

Απόστολος-της-Κυριακής-της-Ορθοδοξίας

Απόδοση στη νεοελληνική

Ένεκα της πίστης του ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε και έγινε άντρας, αρνήθηκε να ονομάζεται παιδί του βασιλιά, γιος της κόρης του Φαραώ. Και προτίμησε καλύτερα να κακοπάθει μαζί με τον λαό του Θεού παρά να έχει πρόσκαιρες αμαρτωλές απολαύσεις. Και από τους θησαυρούς και τα αγαθά της Αιγύπτου θεώρησε πλούτο μεγαλύτερο την περιφρόνηση την οποία ύστερα υπέστη και ο Χριστός, γιατί είχε καρφωμένα τα μάτια του στις ουράνιες ανταμοιβές. (...) Και τι ακόμη να σας πω; Πρέπει να σταματήσω γιατί δεν θα μου αρκέσει ο χρόνος να σας πω για τον Γεδεών και τον Βαράκ και τον Σαμψών και τον Ιεάφθε και τον Δαυίδ και τον Σαμουήλ και τους προφήτες, οι οποίοι με την πίστη τους ανέτρεψαν βασίλεια,  κυβέρνησαν τον λαό με δικαιοσύνη, πέτυχαν να πραγματοποιήσουν τις υποσχέσεις που τους έδωσε ο Θεός, έφραξαν στόματα λεόντων, όπως ο Δανιήλ, έσβησαν την καταστρεπτική δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν τον κίνδυνο σφαγής, έγιναν από αδύνατοι δυνατοί και από άρρωστοι υγιείς, αναδείχθηκαν ισχυροί και ανίκητοι στον πόλεμο, έτρεψαν σε φυγή παρατάξεις και πολυπληθή στρατεύματα ξένων και εχθρών. Γυναίκες έλαβαν ζωντανούς τους νεκρούς τους διά της αναστάσεως, άλλοι βασανίστηκαν και δεν δέχτηκαν να αφεθούν ελεύθεροι, για να πετύχουν μία καλύτερη ανάσταση αντί της πρόσκαιρης αποκατάστασης στη ζωή αυτή. Δοκίμασαν εμπαιγμούς και μαστιγώσεις, δεσμά και φυλακή. Λιθοβολήθηκαν, πριονίστηκαν, δοκίμασαν πολλούς πειρασμούς, πέθαναν από μαχαίρι, περιπλανήθηκαν φορώντας δέρματα προβάτων και αιγών, στερήθηκαν, θλιβόμενοι και κακοπαθούντες. Μπροστά σε αυτούς τους άγιους άντρες δεν ήταν άξιος ούτε μπορούσε να συγκριθεί ο κόσμος όλος. Περιπλανιόνταν στην έρημο και στα βουνά και στα σπήλαια και στις τρύπες της γης. Και όλοι αυτοί οι άγιοι άντρες, αν και έλαβαν καλή μαρτυρία για την πίστη τους, δεν απόλαυσαν τις υποσχέσεις του Θεού για Ουράνια βασιλεία. Γιατί ο Θεός προέβλεψε κάτι καλύτερο για εμάς, αυτοί να μην λάβουν σε τέλειο βαθμό τη σωτηρία αλλά να τη λάβουμε όλοι μαζί. Έτσι εμείς βρισκόμαστε σε πλεονεκτική θέση γιατί όχι μόνο ζούμε σε καιρούς λύτρωσης διά του Χριστού, αλλά και η περίοδος της αναμονής για εμάς θα είναι μικρότερη.

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς! - Μία ομιλία σταθμός ψυχής

Εσύ-κάνε-αυτό-που-μπορείς-ομιλία-μητροπολίτη-Λεμεσσού-Αθανάσιου
Εικόνα: Jake Noren, @apollo_photo
Άφησέ τα στα χέρια του Θεού και μη φοβάσαι. Ο Θεός θα κάνει το καλύτερο, το άριστο, το θεοπρεπές." - Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος
«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ. τω Θεώ παραθώμεθα». Τους εαυτούς μας και τους άλλους ανθρώπους, τα παιδιά μας, τους φίλους μας, τους συγγενείς μας, τους οικείους μας, τους συναδέλφους μας, τους συμπολίτες μας, τον κόσμο όλο να τον αφήσουμε στα χέρια του Θεού!Στις πολύπλοκες μέρες που ζούμε που φορτωνόμαστε όλοι πάρα πολλά πράγματα, έχουμε καταντήσει να είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι. Και συναντάει κανείς ανθρώπους πονεμένους και κουρασμένους, ακόμα και στη νεανική ηλικία. Συναντά κανείς νέους οι οποίοι έχουν γηράσει από τον κόπο και τον μόχθο της καθημερινότητας, οι οποίοι έχουν τραυματιστεί κι έχουν πληγωθεί απ’ όλ’ αυτά που συμβαίνουν γύρω τους…είναι ένα σημείο των εσχάτων ημερών, ένα σημείο που ο Κύριος μας το έδωσε ως γνώρισμα των εσχάτων χρόνων•

Ενοχές και Συγχώρηση - Εγώ, Εσύ και οι Άλλοι

Ενοχές-και-συγχώρηση-ο-εαυτός-σου-και-οι-άλλοι

Εκεί που συζητούσαμε με την ηλικιωμένη μητέρα μου για θέματα παλιά, φούντωσε η κουβέντα, εγώ θύμωσα πολύ, κι έτσι οργισμένη όπως ήμουν της φώναξα: "Μην κοιτάς που δεν μιλάω και νομίζεις ότι ξέχασα, τίποτα δεν ξεχνώ!" και με το αίμα να καίει τα μάγουλά μου, σηκώθηκα, φόρεσα το παλτό μου κι έφυγα από το σπίτι της χτυπώντας πίσω μου την πόρτα.
Βαδίζοντας τον δρόμο της επιστροφής προς το δικό μου σπίτι (το περπάτημα με βοηθά πάντα στη σύνταξη του νου και την τακτοποίηση των συναισθημάτων), έκπληκτη με τον εαυτό μου αναρωτήθηκα που είχαν πάει όλα εκείνα τα " Σε συγχωρώ!" που στριμώχνω κατά καιρούς στις προσευχές μου, κι όλες εκείνες οι όμορφες σκέψεις που έχω κάνει προσπαθώντας να φτάσω στο επίπεδο της συγχωρήσεως όλων εκείνων που με πλήγωσαν.
Έφτανε όμως τελικά λίγο αίμα που ξέφυγε για να κατακλύσει τον εγκέφαλό μου για να μου αποδείξει πως στην πραγματικότητα ήμουν ακόμη εκεί: στο σημείο 0.

Προς Ρωμαίους (ιγ'11-ιδ'4) - Απόδοση, ερμηνεία και ψυχωφελής σχολιασμός για την κατάκριση

Προς-Ρωμαίους-Επιστολή-Παύλου-ιγ'11-ιδ'4-απόδοση-και-ερμηνεία

Απόδοση στη νεοελληνική

Ας κάνουμε τα έργα της αγάπης ακούραστοι, γνωρίζοντας σε ποιον καιρό ζούμε:ζούμε στην εποχή που απαιτεί την άσκηση της αρετής περισσότερο από ποτέ άλλοτε κι είναι η ώρα τώρα να σηκωθούμε από τον ύπνο τον βαθύ διότι τώρα η σωτηρία είναι κοντύτερα από ότι ήταν όταν για πρώτη φορά πιστέψαμε. Η νύχτα της ζωής μας προχώρησε και η μέρα του μέλλοντος μας πλησίασε. Και αν ο Κύριος δεν έρθει ακόμα με τη Δευτέρα Παρουσία Του, θα έρθει για τον καθένα μας δια του θανάτου του. Ας πετάξουμε από πάνω μας σαν ρούχα τα έργα του σκότους και ας οπλιστούμε τα έργα του φωτός. Ας είναι η συμπεριφορά μας τέτοια που να ταιριάζει στη μέρα και τα βλέμματα πολλών παρακολουθούν, με ευπρέπεια και τάξη, όχι με άσεμνα φαγοπότια και μέθη, ούτε με πράξεις ασέλγειας και αισχρότητας, ούτε με διάθεση φιλονικίας και ζηλοτυπίας. Φορέστε σαν ρούχο τον Ιησού Χριστό ώστε η ζωή σας να γίνει τέλεια όπως εκείνος και μη φροντίζετε για τη σάρκα και όσα εκείνη επιθυμεί. Εκείνον που έχει αδύναμη πίστη να τον δέχεστε, αλλά όχι για να συζητάτε και να επικρίνετε τις ιδέες του. Ο ένας πιστεύει ότι επιτρέπεται να φάει από όλα, αλλά ο ασθενής την πίστη τρώει λάχανα. Εκείνος που τρώει ας μην περιφρονεί εκείνον που δεν τρώει διότι ο Θεός τον έχει δεχθεί. Ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις ξένον υπηρέτη; Το αν θα σταθεί ή θα πέσει, αφορά τον δικό του κύριο, θα σταθεί όμως, γιατί ο Θεός έχει τη δύναμη να τον κάνει να σταθεί.

Ευαίσθητες Ισορροπίες : Η ήττα του ανθρώπου

Ευαίσθητες-Ισορροπίες-Η-ήττα-του-ανθρώπου
Εικόνα από: chuttersnap
Θαυμάζοντας πρόσφατα μία φωτογραφία μίας γνωστής μου εξαιρετικά χαριτωμένης νεαρής μπαλαρίνας, θυμήθηκα τον εαυτό μου παιδί. Όχι, δεν υπήρξα ποτέ μπαλαρίνα ούτε χαριτωμένη. Ήμουν όμως ένα ονειροπόλο άχαρο πλάσμα που ήθελε πολύ κάποτε να γίνει χορεύτρια. Δεν είχα βλέπετε πλήρη αντίληψη των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων μου. Δεν είχα καν ιδέα το πόσο σημαντικό ρόλο έπαιζε η αίσθηση του ρυθμού και η ισορροπία. Κι εγώ ήμουν ένα άχαρο, άρρυθμο, αδύναμο πλάσμα που το φυσούσε ο άνεμος κι έγερνε· στην κυριολεξία, έπεφτα με το παραμικρό. Όσο κι αν ήθελα λοιπόν να γίνω μπαλαρίνα ή χορεύτρια, η φύση άλλα μου έλεγε πως θα μπορούσα να κάνω.
Από τότε έχουν περάσει περίπου τριάντα εφτά χρόνια και δεν έγινα πραγματικά ποτέ αρκετά ευλύγιστη ή αρκετά χαριτωμένη, ούτε βρήκα τον ρυθμό μου· εξακολουθώ να είμαι εκείνο το άχαρο πλάσμα που όμως πια έχει βρει τις ισορροπίες του και γι' αυτές ήθελα σήμερα να σου μιλήσω...

Προς Κορινθίους Α' Επιστολή Παύλου (Η'8-θ΄2) - Απόδοση, ερμηνεία και λίγα λόγια για την υποκρισία.

Άγιο-ανάγνωσμα-ο-απόστολος-της-Κυριακής

Απόδοση στη νεοελληνική

Δεν είναι το φαγητό που μας κάνει ευάρεστους στο Θεό. Γιατί ούτε αν φάμε ούτε αν δεν φάμε προοδεύουμε στην αρετή. Προσέχετε όμως, μήπως το δικαίωμα αυτό που έχετε να τρώτε από όλα, ακόμη και όσα έγιναν θυσίες ειδωλολατρικές σε κάποιου ναού το τραπέζι, γίνει η αιτία να αμαρτήσουν οι έχοντες ασθενή την πίστη. Διότι εάν κάποιος από αυτούς δει εσένα που έχεις την ορθή γνώση να κάθεσαι στο τραπέζι του ναού των ειδώλων και να τρως εκείνα που θυσιάστηκαν στο είδωλο, δεν θα πιστέψει, αφού αυτός δεν έχει δυνατή πίστη, πως είναι καλό και άξιο ευλαβείας το να τρώει όσα θυσιάστηκαν προς το είδωλο; Κι έτσι θα χαθεί στην ειδωλολατρεία ο αδερφός σου που είναι πνευματικά αδύναμος, εξαιτίας της δικής σου γνώσης. Όμως για τη σωτηρία αυτού του αδύναμου αδερφού σου θυσίασε τη ζωή του ο Χριστός. Κι έτσι διαπράττεται αμάρτημα, από το οποίο βλάπτονται οι αδερφοί, πληγώνεται η συνείδησή τους που είναι αδύναμη, όμως διαπράττεται αμάρτημα και προς τον Χριστό που πέθανε για τη σωτηρία των αδερφών αυτών. Γι' αυτό το λόγο, εάν αυτό το κρέας που τρώω γίνεται αιτία σκανδάλου και αμαρτίας του αδερφού μου, δεν θα το φάω ποτέ. Κι έτσι σας δείχνω πως για τους ασθενείς την πίστη αδερφούς μου έκανα και εξακολουθώ να κάνω θυσίες των δικαιωμάτων μου. Δεν είμαι Απόστολος με δικαιώματα ίσα προς τους άλλους Αποστόλους; Δεν είμαι ελεύθερος όπως όλοι οι Χριστιανοί; Δεν είδα τον Κύριό μας Ιησού Χριστό; Και δεν είστε εσείς το έργο που με τη βοήθεια του Κυρίου συνετέλεσα; Εάν για άλλους δεν είμαι Απόστολος, για εσάς τουλάχιστον είμαι. Γιατί εσείς είστε η σφραγίδα του αποστολικού μου αξιώματος.

Οδηγός επιβίωσης μπροστά σε κλειστές πόρτες

Μερικές προσωπικές σκέψεις για να θυμάσαι στις αμήχανα δυσάρεστες στιγμές σου.

Οδηγός-επιβίωσης-μπροστά-σε-κλειστές-πόρτες-Λόγια-ενθάρρυνσης-για-να-θυμάσαι-στις-δύσκολες-στιγμές-σου
[ Εικόνα: Kyle Loftus ]
Πόρτες που κλείνουν και πόρτες που ανοίγουν. Από αυτές η ζωή είναι γεμάτη. Τι θα γινόταν όμως αν γνώριζες τι θα συμβεί εκ των προτέρων; Αν γνώριζες ποια πόρτα θα είναι διάπλατα ανοιχτή για σένα και θα σε περιμένει να τη διαβείς και ποια θα έβρισκες ερμητικά κλειστή κι απαραβίαστη παρ όλες τις προσπάθειές σου να εισέλθεις;

Κυριακή 24/2/2019 - Του Ασώτου - Προς Κορινθίους Β' Επιστολή Παύλου (δ' 6-15) - Απόδοση & Ερμηνεία

Αποστολικό Ανάγνωσμα- Προς Κορινθίους Β' δ' 6-15

[ Το απόσπασμα της επιστολής του θείου Αποστόλου διαβάστηκε και την Κυριακή 20 Ιανουαρίου και θα βρείτε την δική μου απόδοση εδώ: Προς Κορινθίους Β Επιστολή Παύλου, δ' 6-15 - Απόδοση & Ερμηνεία . Σήμερα θα φιλοξενηθεί στη σελίδα του ιστοχώρου η ερμηνεία της Αδελφότητας Θεολόγων ο Σωτήρ όπως γράφεται και διανέμεται στο περιοδικό "Ο Σωτήρ" ]

Αντιμετωπίζοντας τις ενοχές σου: Απλά βήματα για να νιώσεις καλύτερα και μερικές προσωπικές σκέψεις

Αντιμετωπίζοντας-τις-ενοχές-σου-Απλά-βήματα-για-να-νιώσεις-καλύτερα

Σημαντικό κομμάτι της προσπάθειάς μου για προσωπική ανάπτυξη είναι η αντιμετώπιση όλων των ψυχαναγκαστικών συμπεριφορών που έχω εκδηλώσει και βέβαια των κακών συνηθειών που με ταλανίζουν. Μέρος αυτής της αυτόματης συμπεριφοράς είναι και οι ενοχές που πολλές φορές νιώθω για πράγματα που δεν έχω κάνει καν εγώ. Το είχα βλέπετε συνήθειο να επωμίζομαι από παιδί το βάρος άλλων και να προσπαθώ μέσω της δικής μου συμπεριφοράς και του δικού μου τρόπου ζωής να "καθαρίσω" ξένες συνειδήσεις. Πράγμα φυσικά αδύνατο να συμβεί, κι έτσι το μόνο που απέμενε με την πάροδο των χρόνων ήταν εκείνη η "ενοχή-βίδα" που σφίγγονταν στο μέσα μου, βιδώνονταν ώσπου να στάξει αίμα και να αφήσει σημάδι στην παιδική μου ψυχή. Ακόμη παλεύω να σβήσω κάποια σημάδια από αυτά, ακόμη παλεύω να ξεβιδώσω πονεμένες ξένες "ένοχες-βίδες".

Γιατί σαμποτάρεις τον εαυτό σου και πως θα το σταματήσεις

Γιατί-σαμποτάρεις-τον-εαυτό-σου-και-πως-θα-το-σταματήσεις
 [ Εικόνα: Richard Jaimes , Unsplash ]
Πολλοί είναι οι λόγοι που μας οδηγούν στο να σαμποτάρουμε τον εαυτό μας όταν επιδιώκουμε να αλλάξουμε κάτι στη ζωή μας. Σήμερα, θα αναλύσουμε με λόγια απλά και κατανοητά μερικούς από αυτούς, επιδιώκοντας να τους εντοπίζουμε ευκολότερα και να μην τους αφήνουμε να επηρεάζουν τη ζωή μας.

Κυριακή 17-2-2019 Τελώνου & Φαρισαίου - Προς Τιμόθεο, Β' (γ'10-15) - Απόδοση και Ερμηνεία

Κυριακοδρόμιο-Επιστολή-Παύλου-Προς-Τιμόθεο-Β-γ-10-15

Απόδοση στη Νεοελληνική

Εσύ όμως έχεις παρακολουθήσει τη διδασκαλία μου, τη συμπεριφορά μου γενικά, την πρόθεση, την πίστη, τη μακροθυμία μου, την αγάπη μου και την υπομονή μου, τους διωγμούς μου, τα παθήματά μου, όσα μου συνέβησαν στην Αντιόχεια, στο Ικόνιο, στα Λύστρα. Τι φοβερούς διωγμούς υπέφερα και από όλους με γλίτωσε ο Κύριος. Και όχι μόνο εγώ έπαθα και παθαίνω ακόμη αυτά, αλλά και όλοι όσοι επιθυμούν να ζουν μία ζωή ευσέβειας, όπως επιβάλει η σχέση μας με τον Ιησού χριστό, θα καταδιωχθούν. Κακοί δε άνθρωποι που καταδιώκουν και βασανίζουν τους ευσεβείς, όπως και απατεώνες, θα προχωρήσουν στο χειρότερο, πλανώντας άλλους, πλανώμενοι και οι ίδιοι. Εσύ όμως Τιμόθεε, ακλόνητος σε όσα έμαθες να μένεις, για τα οποία απέκτησες τη βεβαιότητα πως είναι αληθή από προσωπική πείρα. Γιατί ξέρεις από ποιόν τα έμαθες, να μην το ξεχάσεις αυτό ποτέ, όπως και το γεγονός ότι από μικρό παιδί γνωρίζεις τις Άγιες Γραφές οι οποίες μπορούν να σου μεταδώσουν αληθινή σοφία και τη σωτηρία μέσα από την πίστη στον Ιησού Χριστό.

Η Χριστιανική Συζυγία, με αφορμή τη γιορτή της αγάπης

Η-Χριστιανική-Συζυγία-με-αφορμή-τη-γιορτή-της-αγάπης
[Εικόνα: Kristen Perreira , Unsplash]

Να λες στην γυναίκα σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις γιατί…” – Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Όταν το άγχος μας καταβάλει - Ο Φόβος του αύριο και πως θα τον αντιμετωπίσετε

Ο-φόβος-του-αύριο-και-πως-θα-τον-αντιμετωπίσετε
[ Εικόνα: Federica Galli, Unsplash ]
Το "Κουράγιο" είναι μία λέξη που φτάνει συχνά στα χείλη μας· ή στη σκέψη μας. Τη λέμε στους άλλους για να τους ενθαρρύνουμε να συνεχίσουν να ζουν, τη λέμε και στον εαυτό μας.
Η λέξη Κουράγιο  σημαίνει τη σωματική και ψυχική αντοχή που χρειάζεται για να συνεχίσουμε μια επίπονη προσπάθεια. Από που μπορούμε όμως να αντλήσουμε κουράγιο, κανείς δεν μας λέει.

Προς Τιμόθεο, Β' Επιστολή Παύλου( β' 1-10) - Απόδοση και Ερμηνεία

Αποστολικό-Ανάγνωσμα-Προς-Τιμόθεον-Β'-επιστολή-β'1-10
[Εικόνα από Olivia Snow , Unsplash]

Απόδοση στη Νεοελληνική

Εσύ λοιπόν, παιδί μου Τιμόθεε, να ενδυναμώνεσαι από τη χάρη που έχουμε και μας δίνει η σχέση και η ένωσή μας με τον Ιησού Χριστό. Και αυτά που έχεις ακούσει από εμένα ως πολύτιμος μάρτυρας, αυτά να εμπιστευθείς σε ανθρώπους πιστούς και ικανούς ώστε να τα διδάξουν και σε άλλους. Εσύ λοιπόν, να κακοπάθεις σαν καλός στρατιώτης του Χριστού. Κανένας που υπηρετεί ως στρατιώτης δεν εμπλέκεται σε υποθέσεις και φροντίδες που αφορούν τη ζωή, για να αρέσει σε εκείνον που τον στρατολόγησε. Κι αν κανείς λαβαίνει μέρος σε αθλητικούς αγώνες, δεν στεφανώνεται αν δεν έχει αγωνισθεί σύμφωνα με τους κανονισμούς. Ο γεωργός που κουράζεται για να καλλιεργήσει τον αγρό του, πρώτος πρέπει να λαμβάνει τους καρπούς του κόπου του. Κατάλαβε την (αλληγορική) σημασία αυτών που σου λέω· εύχομαι ο Κύριος να σου δώσει σύνεση ώστε να τα διακρίνεις (να τα καταλαβαίνεις) όλα. Θυμήσου τον Ιησού Χριστό, που έχει αναστηθεί από τους νεκρούς και κατάγεται από το Δαυίδ σύμφωνα με το Ευαγγέλιο το οποίο κηρύττω και για το οποίο κακοπαθώ μέχρις σημείου να βρίσκομαι αλυσοδεμένος σαν να είμαι κακούργος. Ο λόγος του Θεού όμως δεν είναι δεμένος. Γι' αυτό τα υπομένω όλα για χάρη των εκλεκτών του Θεού, και τα υποφέρω για να βρουν και αυτοί τη σωτηρία την οποία μας εξασφαλίζει ο Ιησούς Χριστός μαζί με δόξα αιώνια.

Προς Κορινθίους Β' (στ' 1-10) - Απόδοση και ερμηνεία

Ο-Απόστολος-Της-Κυριακής-Προς-Κορινθίους-β-στ-1-10

Απόδοση στη Νεοελληνική

Σε συνεργασία με το Θεό στο έργο αυτό της συμφιλιώσεως των ανθρώπων, σας παρακαλούμε να μη δέχεστε μάταια και ανώφελα τη χάρη Του Θεού κι αυτό να το δείξετε με τη διαγωγή σας. Μη νομίσετε ότι πάντοτε ο Θεός θα σας στέλνει τους αντιπροσώπους τους για να σας παρακαλούν. Διότι η Αγία Γραφή λέει "σε καιρό εύνοιας σε άκουσα και σε ημέρα σωτηρίας σε βοήθησα. Τώρα είναι ο καιρός της εύνοιας και σήμερα είναι η μέρα σωτηρίας." Συστηνόμαστε και αποκαλούμε εαυτούς αληθινούς του Θεού διακόνους, και σας παρακαλούμε χωρίς να δίνουμε καμία αφορμή για σκάνδαλο, για να μην κατηγορηθεί ούτε στο ελάχιστο η διακονία του κηρύγματος. Σαν υπηρέτες του Θεού δηλαδή συστήνουμε εαυτούς, με υπομονή μεγάλη, με θλίψης, με ανάγκες, με στεναχώριες, με δαρμούς και μαστιγώσεις, με φυλακίσεις, με καταδιώξεις που δεν μας αφήνουν να σταθούμε πουθενά, με κόπους, με αγρυπνίες, με στερήσεις φαγητού, με καθαρότητα από κάθε αμαρτία, με γνώση της αλήθειας, με μακροθυμία, με καλοσύνη, με αγιασμό, με Πνεύμα Άγιο, με ανυπόκριτη αγάπη, με το κήρυγμα της αλήθειας και με δύναμη Θεού, με τα όπλα της δικαιοσύνης, επιθετικά και αμυντικά, σε τιμή και ατίμωση, σε φήμη και δυσφήμηση, σαν λαοπλάνοι κι όμως αληθινοί, σαν άγνωστοι και όμως γνωστοί, σαν να πεθαίνουμε και όμως είμαστε ζωντανοί, με τον κίνδυνο να πεθάνουμε και όμως ζούμε, σαν λυπημένοι και όμως πάντοτε χαρούμενοι. θεωρούμαστε φτωχοί, εμείς που κάνουμε πλούσιους πολλούς με πνευματικούς και ουράνιους θησαυρούς. Σαν να μην έχουμε τίποτα κι όμως κατέχουμε τα πάντα.

Προς Εβραίους Επιστολή Παύλου (ζ' 26, η' 2) - Απόδοση & Ερμηνεία

Απόστολος-της-Κυριακής-Προς-Εβραίους-ζ26-η2

Απόδοση στη νεοελληνική

Αδέρφια μου, τέτοιος αρχιερέας μας χρειάζονταν, άγιος, άκακος, αμόλυντος, χωρισμένος από τους αμαρτωλούς και ανυψωμένος τώρα παραπάνω από τους ουρανούς, να κάθεται δεξιά του Θεού. Αυτός ο νέος αρχιερέας δεν έχει ανάγκη να προσφέρει καθημερινά θυσίες υπέρ του λαού, γιατί υπέρ του λαού θυσία έκανε μία φορά για πάντα, θυσιάζοντας τον εαυτό Του. Διαφέρει ο αρχιερέας μας από τους αρχιερείς που ο νόμος διορίζει, γιατί ως άνθρωποι εκείνοι έχουν αδυναμίες. Ο λόγος όμως και η ένορκη υπόσχεση που δόθηκε μετά το νόμο, εγκαθιστούν αιώνιο αρχιερέα Αυτόν (που αναδείχθηκε όσο ζούσε ο μόνος αναμάρτητος και τέλειος κι έτσι θα μένει στους αιώνες). Το σπουδαιότερο όμως από όσα λέμε, είναι αυτό: ότι έχουμε τέτοιον αρχιερέα ο οποίος κάθισε στον θρόνο της Μεγαλοσύνης Του και λειτουργός των Αγίων έγινε, που βρίσκονται στους ουρανούς, και της αληθινής σκηνής (ζωής) την οποία κατασκεύασε ο Κύριος και όχι άνθρωπος.

Τι μας λέει η Αγία Γραφή για τη συγχώρεση (Και μία Προσευχή)

Τι-μας-λέει-η-Αγία-Γραφή-για-τη-συγχώρεση

Ακούγοντας τη λέξη συγχώρεση είτε χαμογελάμε είτε συνοφρυωνόμαστε. Δεν υπάρχει μέση αντίδραση. Γιατί ανάλογα με τις εμπειρίες που έχει ο καθένας μας, είτε θα είμαστε από την πλευρά εκείνου που του ζήτησαν συγχώρεση -οπότε και η ευχαρίστηση-, είτε από την πλευρά εκείνου που οφείλει συγνώμη -γι' αυτό και ο προβληματισμός ή η δυσανασχέτηση-.
Κατά βάθος όλοι γνωρίζουμε την αλήθεια μας, όσο κι αν προσπαθούμε να την κρύψουμε από τους άλλους. Γνωρίζουμε καλά πότε έχουμε κάνει λάθος, κι όσο εγωιστές κι αν είμαστε κάποτε το ομολογούμε στον εαυτό μας. Συγνώμη όμως ζητά ο άνθρωπος που τολμά να ταπεινώσει τον εαυτό του και να παραδεχτεί ενώπιον άλλου το σφάλμα του, κι αυτό είναι ένα επίπεδο πιο πάνω από την απλή παραδοχή.
Τι μας λέει όμως η Βίβλος για τη συγχώρεση; Μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη και να παραδεχτούμε λάθη και οφειλές μας μέσω των Αγίων λόγων;

Η δύναμη της προθέσεως του ανθρώπου

Πως τα προβλήματα γίνονται το μέσον για να εξαγνίσουμε την ψυχή μας.

Πως-τα-προβλήματα-γίνονται-το-μέσο-για-να-εξαγνίσουμε-την-ψυχή-μας
Δεν θα ήμασταν άνθρωποι αν δεν σχεδιάζαμε κι αν δεν ονειρευόμασταν. Είναι έμφυτη η τάση προγραμματισμού του μέλλοντος, κι αναφαίρετο δικαίωμά μας η ανάγκη για συνεχή εξέλιξη και δημιουργία. Στην σύγχρονη εποχή όμως συναντάμε συχνά το φαινόμενο της παραίτησης. Της εγκατάλειψης των ονείρων και της παράδοσης του εαυτού στις συνθήκες. Πως θα συνεχίσει ο άνθρωπος να εξελίσσεται και να δημιουργεί όντας παραδομένος στο κενό εντός του; Πως τα προβλήματα αντί να κατακλύσουν της ψυχή μας θα γίνουν τελικά το μέσο που θα την εξαγνίσει; 

Προς Κορινθίους Β' επιστολή Παύλου (δ' 6-15) - Απόδοση και Ερμηνεία

Προς Κορινθίους Β Επιστολή Παύλου

Απόδοση στη νεοελληνική

Αδερφοί μου, ο Θεός που είπε να λάμψει το φως από το σκοτάδι, έλαμψε και μέσα μας για να φέρει στο φως τη γνώση της δόξας του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Έχουμε δε το θησαυρό αυτό  της γνώσης μέσα στα σώματά μας που είναι εύθραυστα σαν όστρακα, για να φανεί ότι αυτή η υπερβολική δύναμη είναι από το Θεό και δεν προέρχεται από εμάς. (Αυτό εξηγεί τη νίκη μας απέναντι στα τεράστια εμπόδια που συναντάμε στο δρόμο μας) Πιεζόμαστε με κάθε τρόπο αλλά δεν φτάνουμε σε αδιέξοδο, βρισκόμαστε σε αδυναμία αλλά δεν απελπιζόμαστε, διωκόμαστε αλλά ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει, καταβαλλόμαστε αλλά δεν χανόμαστε.
Πάντοτε φέρουμε στο σώμα μας τον θάνατο του Ιησού, για να φανερωθεί στο σώμα μας και η ζωή του Ιησού. Διότι ενώ ζούμε παραδινόμαστε στο θάνατο πάντοτε (δηλαδή κινδυνεύουμε διαρκώς) για χάρη του Ιησού, για να φανερωθεί και η ζωή του Ιησού στο θνητό μας σώμα (επειδή μας σώζει). Ώστε ο μεν θάνατος συμβαίνει σε εμάς, η δε ζωή σε εσάς συμβαίνει (επειδή μέσα από τους κινδύνους που περνάμε εμείς, αποδεικνύουμε σε εσάς τη Χάρη και τη δύναμη του Κυρίου ενισχύοντας τη δική σας πίστη)
Αλλά επειδή έχουμε κοινό πνεύμα πίστεως απέναντι σε ό,τι είναι γραμμένο, πίστεψα και γι' αυτό μίλησα, και εμείς πιστεύουμε γι' αυτό και μιλάμε, διότι γνωρίζουμε ότι Εκείνος που ανέστησε τον Κύριο Ιησού, θα αναστήσει και εμάς μέσω του Ιησού και θα μας τοποθετήσει μαζί με εσάς ενώπιόν Του.
Όλα γίνονται για το καλό σας, ώστε καθώς η χάρη Του επεκτείνεται σε περισσότερους ανθρώπους, να ευεργετηθείτε όλοι και να πλεονάσει έτσι και η ευχαριστία προς δόξα Θεού. (Β' Κορ. δ' 6-15)