Από το Blogger.

Μερικές προ-Χριστουγεννιάτικες σκέψεις -2018-

Μερικές-προ-Χριστουγεννιάτικες-σκέψεις-Lia,In Vivo+

Ανάψαμε το τζάκι και καθίσαμε αντίκρυ του. Είναι φορές που τα ζευγάρια δεν χρειάζεται να μιλούν, δεν πρέπει, αφού οφείλουν στον εαυτό τους ελάχιστο προσωπικό χρόνο. Κι ας ζούνε σε ένα σπίτι λίγων τετραγωνικών. Αρκεί ο νους για να διαβούν αποστάσεις τεράστιες. Κι η θέληση. Προπαντός αυτή.

Προ-παραμονή Χριστουγέννων σήμερα κι από παιδί τέτοιες μέρες αραδιάζω απολογισμούς και κάνω προσθαφαιρέσεις: ποιοι ήρθαν, ποιοι έμειναν, ποιοι αποχώρισαν με δόξα και τιμή. Κι ύστερα μετρώ τους δικούς μου. Κι από τότε που ο πατέρας με άφησε για τόπο χλοερό, τόπο αναψύξεως, όλο και λιγότερους τους βγάζω.

Προπαραμονή, μέρα που οι σκέψεις παρελάζουν κι οι αναμνήσεις κάνουν όνειρα πως "πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικές μου θα 'ναι"...
Βάζω τον εαυτό μου στη μέση και τον κρίνω, τον γυμνώνω και τον θωρώ από άκρη σε άκρη και σπιθαμή προς σπιθαμή. Μη μου ξεφύγει πόντος κι άθελα τον πάρω μαζί μου του χρόνου.

Βλέπω που είμαι και που θα 'θελα να ήμουν. Βλέπω που ήμουν και που έφτασα. Κοιτάζω ολόγυρα, τους τοίχους, τα κάδρα, κι ύστερα πάλι τον εαυτό μου. Λέω πως έτσι είναι γιατί έτσι πρέπει να είναι. Γιατί ο Θεός το θέλησε να 'μαι τούτη την ώρα εδώ και όχι κάπου αλλού, να μοιράζομαι αντί να μοιράζω...Έτσι, καλύτερα, λέω πως είναι.

Γιατί η ζωή έτσι είναι. Κανείς δεν υπογράφει συμβόλαιο πως θα είναι όλα ωραία κι όλα θα πλέουν σε πελάγη ευτυχίας. Κάθε άλλο. Αποδέχτηκα κάποτε πως η ζωή είναι τα βράχια που πάνω τους χτυπώ σε κάθε κύμα το σαπιοκάραβο μου. Κι ας μην ξέρω καλό μπάνιο. Κι ας μην μ' άφησε ο αδερφός μου κάποτε να γίνω μαρκόνησσα... Να έστελνα τουλάχιστο σήματα παίρνοντας τις απαντήσεις σε όσα γυρεύω καθώς θαλασσοδέρνομαι...

Γιατί η ζωή έτσι θέλει να είναι. Να απολογούμαι, κάθε τόσο στον εαυτό μου γράφοντας πέντε αράδες που θα τις διαβάσουν δέκα νοματαίοι... Ας είναι κι έτσι. Τούτη την εξομολόγηση διάλεξα, τούτη μετράει.

Όπως μετρώ κι εγώ. Τις μέρες μπροστά, τα χρόνια πίσω. Άλλοτε ξεχνώ κι άλλοτε θυμάμαι, πιο πολύ το πρώτο από επιλογή. Κι ύστερα, χαμογελάω της φωτιάς στο τζάκι με νόημα:
" Άιντε κυρά μου, το κάψαμε και φέτος!"

Και του χρόνου, λοιπόν! Να είστε όλοι καλά, να περάσετε όμορφα και να σκορπίσετε όση περισσότερη αγάπη μπορέσετε. Γιατί στο τέλος, να το θυμάστε, αυτήν θα μείνει για να πάρετε μαζί σας!

Καλά, ευλογημένα Χριστούγεννα! 
Ραντεβού του χρόνου, πρώτα ο Θεός!

Λία

Περισσότερα Άρθρα Που Θα Σου Άρεσε Να Διαβάσεις: