Lia, In Vivo +·:*✧*:·

Πίστη ‖ Αγάπη ‖ Ζωή, με πρόσημο θετικό!

Από το Blogger.

Εργάτες της Αγάπης : Η εκκλησία και η κοινωνία σήμερα

Γυρνάει μέσα στο μυαλό μου καιρό τώρα αυτό το θέμα. Σχεδόν από τότε που το σκηνικό στην Ελλάδα άλλαξε με τη νέα κυβέρνηση και η Εκκλησία δεν θεωρείτε «φίλη» πια, ενώ γίνεται προσπάθεια να περιθωριοποιηθεί. Η εκκλησία και η κοινωνία σήμερα λοιπόν, ένα θέμα που σίγουρα έχει απασχολήσει πολλούς από εσάς όπως και μένα.
Θυμάμαι τον εαυτό μου να μεγαλώνει μέσα στην εκκλησία, πηγαίνοντας στο μάθημα κατήχησης του Σαββάτου, να εκκλησιάζομαι τα πρωινά της Κυριακής κι έπειτα να πηγαίνω στην Χριστιανική Αγωγή όπου με χαρά θα συναντούσα τις φίλες μου για παιχνίδι και κατήχηση. Αυτά ως την εφηβεία μου που κόπηκαν μαχαίρι (για οικογενειακούς λόγους) όλα εκτός από τον Κυριακάτικο εκκλησιασμό, που όμως δεν ήταν πια τυπικά εβδομαδιαίος αλλά γίνονταν όποτε ένιωθα έντονα την έλλειψή του.

Τώρα που οι καιροί άλλαξαν…

Ο καιρός περνάει και όλοι αλλάζουμε, έτσι κι εγώ. Πέρασα από στάδια αμφισβήτησης και από άλλα μελέτης και επεξεργασίας των πληροφοριών που συνέλεγα. Ώσπου στράφηκα εντός μου, κι εκεί είδα να συντελείται η πραγματική αλλαγή, εκεί βρήκα και τις απαντήσεις στα ερωτήματα που είχα. Προσαρμόστηκα στις εξωτερικές αλλαγές δίχως να περιορίσω ή να προσαρμόσω όμως τη διάθεση για μάθηση και για την αναζήτηση της αλήθειας που είχα και εξακολουθώ να έχω.
Είναι καλός Χριστιανός ο ιερέας που μπαίνει μπροστάρης στον διωγμό των αλλόθρησκων για να υπερασπιστεί τη θρησκεία του;

Πως όμως προσαρμόζεται η Χριστιανοσύνη ως σύνολο τώρα που οι καιροί άλλαξαν; Τώρα που δεν είναι όλα τόσο εύκολα ή τόσο απόλυτα, τώρα που έχουν έρθει στη χώρα μας και άλλοι άνθρωποι που κουβαλούν μαζί τους άλλη κουλτούρα και άλλα θρησκεύματα, πως μπορεί να παραμείνει αλλά και να ξεχωρίσει ο καλός Χριστιανός;
Είναι καλός Χριστιανός ο ιερέας που μπαίνει μπροστάρης στον διωγμό των αλλόθρησκων για να υπερασπιστεί τη θρησκεία του; Είναι καλός Χριστιανός ο άνθρωπος που υπερασπιζόμενος την εντοπιότητα του αρνείται να δώσει τροφή, στέγη, ασφάλεια σε έναν άνθρωπο ταλαιπωρημένο; Μα, θα μου πείτε, υπερασπίζεται την καθαρότητα της φυλής και της θρησκείας του, έχει υψηλό καθήκον! Ναι, αλλά κατά πόσο ηθικό είναι αυτό και κατά πόσο συμβατό με τις διδαχές του Κυρίου μας;

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα;

Εργάτες-της-αγάπης-Η-Εκκλησία-και-η-κοινωνία-σήμερα
Ο κόσμος δεν ανήκει ούτε στους Ισλαμιστές ούτε στους Χριστιανούς· δεν ανήκει ούτε στους Βουδιστές ή στους Ινδουϊστές ή στους Εβραίους. Ο κόσμος δεν ανήκει καν στους ανθρώπους. Ανήκει σε Εκείνον που τον δημιούργησε, κάτι που επιμελώς «ξεχνάμε»…
Κάποιοι επιδιώκουν να έχουν τον έλεγχο του κόσμου, άλλοι με τρόμο και απογοήτευση παρακολουθούν, κι άλλοι με αδιαφορία. Όλοι όμως όσοι πιστεύουμε στον Χριστό και ακολουθούμε τα σοφά του διδάγματα (κι αντίστοιχα, όσοι πιστεύουν πραγματικά στην κάθε θρησκεία ακολουθώντας τα διδάγματα των αγίων, φωτισμένων ανθρώπων της), γνωρίζουμε καλά πως εμείς οι άνθρωποι δεν οφείλουμε να είμαστε τίποτε άλλο από ταπεινοί Εργάτες της Αγάπης.
Αντιμαχόμαστε καθημερινά το πνεύμα της εποχής, πονάμε και θλιβόμαστε, μα είμαστε ειλικρινείς Εργάτες της Αγάπης ή καταφέρνει να μας νικήσει ο ρεαλισμός και η ανθρώπινη, υλική πλευρά μας, το μίσος και η εξύψωση του Εαυτού;
Η κοινωνία μας έχει χάσει την αγνότητά της (και για να είμαι ειλικρινής μαζί σας δεν είμαι καθόλου σίγουρη αν ποτέ την είχε…), ο κόσμος μας σκέφτεται με βάση το συμφέρον κι όχι την ανθρωπιά και το κοινό καλό. Ζούμε σε μία κοινωνία βάρβαρη, δίχως αξίες, δίχως ιδανικά με ελάχιστους ανθρώπους να τηρούν πραγματικά τον νόμο της Αγάπης. Ο συνδετικός κρίκος όλων όμως, αυτή είναι, η Αγάπη· κι αυτά είναι τα Καλά Νέα.
Τα κακά νέα είναι πως ακόμη και οι άνθρωποι του πνεύματος, πρεσβευτές των θρησκειών και των κινημάτων στο όνομα της Αγάπης, συχνά ακολουθούν λάθος δρόμο, δίνοντας στο ποίμνιό τους εσφαλμένες οδηγίες-διδασκαλίες. Την ίδια στιγμή που αποτάσσονται το κακό, την ίδια στιγμή το έχουν συνοδοιπόρο στα σκοτάδια τους που βαφτίζουν φως…

Αν όλοι οι άνθρωποι της γης…

Αν όλοι οι άνθρωποι της γης αποφασίζαμε να υπάρχουμε και να λειτουργούμε σύμφωνα με τον νόμο της Αγάπης, αν αποφασίζαμε να είμαστε εργάτες της Αγάπης για την Αγάπη, αφιερώνοντας τη ζωή μας στο κοινό καλό ως άξιοι συναινούντες εταίροι, θα βλέπαμε με χαρά την αδικία κάποτε να τελειώνει.
Ας γίνουμε όλοι υπηρέτες, εργάτες, ταπεινοί προσκυνητές, μαθητές και δάσκαλοι της Αγάπης!

Αν ως εργάτες της Αγάπης αποφασίζαμε να δείξουμε υπακοή στους νόμους της αγάπης, προσφέροντας τις υπηρεσίες μας από καρδιάς ο ένας στον άλλο και τις ζωές μας με αποφασιστικότητα στο κοινό καλό, τότε το παρόν σκοτάδι της κοινωνίας μας θα γεμίσει με φως και ο κόσμος θα αλλάξει, το καλό θα νικήσει και όλοι οι άνθρωποι θα ζούμε όπως ο Θεός μας έπλασε για να ζήσουμε: ευτυχισμένοι, αγαπημένοι, δίκαιοι.
Ζητάμε από τον Θεό στις προσευχές μας να μας προστατεύει, του ζητάμε επίσης να εκπληρώσει τις ευχές μας και να πραγματοποιήσει χάρες. Ζητάμε δηλαδή από τον Κύριό μας να… μας υπηρετήσει! Κι εκείνος το κάνει, υπακούοντας στην Αγάπη που μας έχει!

Τι κάνουμε εμείς για Εκείνον;

Δεν υπάρχει ελπίδα χωρίς την αγάπη, ας το παραδεχτούμε. Κι η αγάπη δεν περιορίζεται στα όρια μίας εκκλησίας, η αγάπη είναι η ίδια η Εκκλησία (=πρόσκληση κοινωνίας ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα), δεν είναι οι αρχηγοί, δεν είναι οι αποκαλούμενοι προστάτες και ηγέτες της. Πιστεύοντας στην αγάπη, διακονώντας στο όνομά της, ελεύθεροι από εγωισμούς, προσωπικά συμφέροντα κι ανθρώπινες αδυναμίες, δείχνουμε στον Θεό πως αξίζουμε την αγάπη Του και πως μέσα στους αιώνες πήραμε τα μαθήματα Αγάπης που μας έδωσε.
Με αυτό το τελευταίο στο νου, αν είσαι κι εσύ εργάτης της αγάπης αγαπημένε μου αναγνώστη, αναζήτησε άλλους ανθρώπους που σκέφτονται το ίδιο με σένα για να γίνετε ένα, ανεξαρτήτως ηλικίας, πεποιθήσεων θρησκευτικών και πολιτικών, αντανακλώντας μόνο το μήνυμα της αγάπης, ώστε να γιγαντωθεί  αυτή η επανάσταση  που θα ενώσει τον κόσμο, παύοντας τη δυστυχία.
Ας γίνουμε όλοι υπηρέτες, εργάτες, ταπεινοί προσκυνητές, μαθητές και δάσκαλοι της Αγάπης! Ας αρπάξουμε κι ας ταρακουνήσουμε τον κορμό του κόσμου απομακρύνοντας τα σάπια φρούτα από το δέντρο της Αγάπης. Για να απολαύσουμε εντέλει τους καρπούς της, ας γίνουμε εργάτες στο περιβόλι της, αγρότες στο εύφορο χωράφι της, κι ας εμπορευόμαστε στη ζωή μας εκείνη μόνο που θα μας εξυψώσει και θα μας λυτρώσει: Την Αγάπη!
Αμήν.