Από το Blogger.

Εκείνα που δεν λες στον Εαυτό σου

  Παρόλο που αγαπώ να έχω τον έλεγχο σε ότι κάνω, δεν θα σου κρύψω πως μου αρέσουν οι μέρες που γι’ αλλού ξεκινάς κι αλλού καταλήγεις. Έχουν εκείνη τη μαγεία της ανακάλυψης νέων πραγμάτων, συναισθημάτων κι εμπειριών που καταλήγουν τελικά  στο να σου γίνουν εμφανέστερα εκείνα που δεν λες στον εαυτό σου. Ξέρεις, εκείνα που περνούν μέσα σου αδιάφορα σφυρίζοντας κι εσύ κάνεις πως δεν τα βλέπεις και τ’ αφήνεις δίχως πάνω τους να σταθείς, δίχως ν’ ασχοληθείς μαζί τους. Εκείνα λοιπόν, τυγχάνει πολλές φορές να είναι τα πιο σημαντικά. Είναι η αλήθεια σου, ωμή, αδιαπραγμάτευτη, κρυμμένη πίσω από το πως έχεις επιλέξει να παρουσιάζεις τον εαυτό σου.

Εκείνα-που-δεν-λες-στον-εαυτό-σου

Εκείνος ο εγωισμός που σε κάνει να φουσκώνεις κάθε που βρίσκει αφορμή, πρέπει λίγο να παραμεριστεί και να καταλαγιάσει μέσα σου αν θέλεις πραγματικά να αλλάξεις. Θεωρείς ότι είσαι σπουδαίος, τουλάχιστον σπουδαιότερος από κάποιους άλλους ανθρώπους που γνωρίζεις, αλλά αυτό που δεν ξέρεις -επειδή δεν κάθισες ποτέ να ακούσεις τον εαυτό σου- είναι ότι έχεις καταφέρει να τους κοροϊδέψεις όλους· ακόμη και σένα τον ίδιο!
Κρύβεσαι κάθε φορά πίσω από την φοβερή δουλειά σου που σου αποφέρει κέρδη ή σε έχει ανεβάσει στην κοινωνική επιφάνεια, κρύβεσαι άλλοτε πίσω από το όνομά σου που με στόμφο κάθε φορά που συστήνεσαι αναφέρεις, κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου και τη μουτζούρα που έχεις δημιουργήσει καλύπτοντας καλά τις ατέλειές σου.
Θα πεις ποτέ στον εαυτό σου όσα δεν λες στους άλλους;
Το πρώτο βήμα για την αλλαγή του Εαυτού είναι αυτό που σε βγάζει στην Αυτογνωσία.

Ποια είναι τα ψέμματα που λες στον Εαυτό σου;

  • Μπορώ να κάνω τα πάντα, κανείς δεν είναι αρκετά ικανός ώστε να μου γίνει εμπόδιο!
  • Δεν συνηθίζω να κάνω λάθη, οι άλλοι κάνουν αλλά όχι εγώ!
  • Δεν γερνάω, μόνο ωριμάζω!
  • Όλα τα κάνω στην ώρα τους!
  • Ό,τι δεν πετυχαίνω με τα λόγια, το πετυχαίνω με τα χρήματα!
  • Πάντα ξέρω τι πρέπει να πω και τι πρέπει να κάνω!
  • Γνωρίζω καλά ποιος είμαι και τι θέλω!

Παραδέξου (και αποδέξου) εκείνα που δεν λες στον Εαυτό σου!

Πρώτο στη λίστα αυτών που συνήθως δεν λέμε στον εαυτό μας είναι πως έχουμε δουλίτσα ακόμη να κάνουμε μαζί του!… Για την ακρίβεια, πάντα θα έχουμε αφού μιλώντας για την Προσωπική Ανάπτυξη θα έπρεπε να έχουμε κατά νου έναν Μαραθώνιο κι όχι έναν αγώνα ταχύτητας. Επειδή όμως το πρώτο βήμα να γίνει αρκεί για να αρχίσει να κυλά ο βαρύς μύλος της προσωπικής αλλαγής, από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε, κι αυτό είναι η αποδοχή και η παραδοχή όσων δεν λέμε ούτε στον εαυτό μας. Δηλαδή,
Καλό θα ήταν να ηρεμήσεις και να τα βρεις με τον εαυτό σου αρχικά προτού προσπαθήσεις να βρεις κοινά σημεία με οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στη ζωή σου.
Εμπειρία δεν είναι αυτό που σου συμβαίνει, αλλά η ερμηνεία που δίνεις εσύ σε αυτό που σου συμβαίνει - Aldous Huxley

Βρες τις αδυναμίες σου, τα σημεία που κάνεις λάθος όσων αφορά τις κοινωνικές σου σχέσεις και τις προσωπικές σου επαφές, τι σε κάνει ευάλωτο (και θέλεις οπωσδήποτε να το κρύψεις), αλλά και ποια είναι τα επίπεδα τοξικότητάς σου. Εάν αυτό το τελευταίο σου φαίνεται περίεργο, δώσε μου λίγο χρόνο να σου εξηγήσω τι εννοώ:
Τοξικοί είναι οι άνθρωποι που φέρουν αρνητική ενέργεια, σκέφτονται πονηρά και βάζουν το συμφέρον τους πάνω από όλα, θεωρούν πως είναι ανώτεροι από τους άλλους και δεν χάνουν αφορμή για να το τονίσουν αυτό και τέλος, δεν έχουν συναισθηματική νοημοσύνη. Δεν αντιλαμβάνονται δηλαδή αν οι πράξεις και τα λόγια τους πληγώνουν τους άλλους και δεν μπορούν να μπουν στη θέση των άλλων για να καταλάβουν τα συναισθήματά τους.

Σταμάτα να μιλάς για τον εαυτό σου και ξεκίνα να σκέφτεσαι!

Πολλές φορές πίσω από τα λόγια κρύβουμε όσα δεν θέλουμε να δει ο συνομιλητής μας για εμάς. Καμουφλάρουμε δηλαδή τον πραγματικό Εαυτό με λέξεις και χτίζουμε τοίχους με αυτές ώστε να μην μπορεί να δει εύκολα κάποιος πίσω τους. Αυτό εμπεριέχει καταρχάς φόβο.
Φοβόμαστε, μήπως ανακαλύπτοντας οι άλλοι τον πραγματικό εαυτό μας τότε μας εκμεταλλευθούν και μας πληγώσουν. Ίσως προτού ξεκινήσει η διαδικασία της αυτοπροστασίας μέσω του «κρυφτού» να συνέβη ακριβώς αυτό: Κάποιος που τον είχαμε εμπιστευθεί, μας πρόδωσε, μας πλήγωσε ανεπανόρθωτα κι έτσι εφηύραμε νέες άμυνες ώστε να μην ξανασυμβεί κάποιο παρόμοιο γεγονός.

Μετά την παραδοχή και την αποδοχή, τι;

[…] Οποιοσδήποτε θέλει να γίνει μεγάλος, ας είναι υπηρέτης και ας σπουδάζει να γίνει εξυπηρετικός εις τους άλλους. Και οποιοσδήποτε θέλει να γίνει πρώτος, οφείλει να γίνει δούλος, ασκών με πάσαν ταπεινοφροσύνην την αγάπην. (Το κατά Μάρκον κεφ.ι’ 39-46)
Και καταλήγουμε πάντα στην αγάπη και στην ταπεινότητα… Εκείνα τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν όλες τις πόρτες του νοητού -και όχι μόνο- κόσμου, ακόμη και τις πιο βαριές ή περίτεχνες. Κι η πρώτη πόρτα που θα ανοίξουμε θα είναι αυτή του Εαυτού μας. Και θα την ανοίξουμε διάπλατα, να προσκαλεί όποιον θέλει ελεύθερα να έρθει και να μας πλησιάσει. Και φόβο δεν θα έχουμε πια, αφού η Αυτογνωσία και η Αγάπη θα είναι οι νέες ασπίδες προστασίας μας…
Τι έχεις να φοβηθείς όταν αγαπάς; Τι έχεις να φοβηθείς όταν γνωρίζεις κι αποδέχεσαι τον εαυτό σου; Όπως είναι, με τα λάθη του και με τα σωστά του.
Η διαδικασία που περνάς για να βελτιώσεις τον εαυτό σου λειτουργεί τόσο προστατευτικά που κανείς δεν μπορεί πια να σου κάνει κακό. Απλά αδιαφορείς για την αρνητική ενέργεια που κάνει προσπάθειες να σε καταβάλει και συνεχίζεις, εκπέμποντας θετικότητα και ζωοδόχο αγάπη.
Τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβεις;
Η Αγάπη, καλέ μου φίλε, όλα τα μπορεί!
Με αυτήν οδηγό και προστάτη, εσύ θα ξεκλειδώσεις τον Εαυτό σου!…