Lia, In Vivo +·:*✧*:·

Πίστη ‖ Αγάπη ‖ Ζωή, με πρόσημο θετικό!

Από το Blogger.

Υπάρχει η δυνατότητα αλλαγής (Ευτυχώς!)

Ξέρεις, όπως όταν αγοράζουμε κάτι για δώρο ή για τον εαυτό μας και υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μας η σκέψη πως ίσως να μην το έχουμε αποφασίσει καλά, ίσως να μετανιώσουμε στο δρόμο προς το σπίτι για την επιλογή που κάναμε και ρωτάμε την πωλήτρια «Υπάρχει η δυνατότητα αλλαγής;» κοιτάζοντας συγχρόνως στη συσκευασία αν έγινε συρραφή της κάρτας αλλαγής, έτσι γενικά στη ζωή καλό θα ήταν να σκεφτόμαστε σε τακτά χρονικά διαστήματα την αλλαγή και το αν έχουμε φτάσει ως άνθρωποι σε ένα προσωπικό επίπεδο που θα χρειάζονταν αυτή η αλλαγή σε ορισμένους τομείς της ζωής μας.
Το φως στο κέντρο μας
Φαντάσου να έπλενες ακόμη τα ρούχα της οικογένειας στη σκάφη, ή να πήγαινες δύο φορές την ημέρα στη δημόσια βρύση για να πάρεις νερό, όπως έκαναν οι γυναίκες σε παλαιότερους καιρούς… Φαντάσου να φορούσες ακόμη εκείνον τον στενό κορσέ με τα κορδόνια κι από πάνω το μακρύ, βαρύ φόρεμα· φαντάσου να τα φορούσες αυτά μέσα στο κατακαλόκαιρο!…
Η αλλαγή είναι καλό πράγμα, μας βγάζει από απίστευτες δυσκολίες, μας δείχνει τον δρόμο για να προχωρήσουμε μπροστά, στο μέλλον. Είτε αφορά τη μόδα, την τεχνολογία, είτε οποιονδήποτε άλλο τομέα, ας συμφωνήσουμε σε κάτι:

Η αλλαγή, μόνο καλό μπορεί να φέρει τελικά!

Γιατί όμως υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται τόσο πολύ την αλλαγή; Την όποια αλλαγή, από προσωπικό επίπεδο ως μία απλή αλλαγή στη θέση των επίπλων στο σπίτι…
Προσωπικά μου αρέσει να έχω έναν στοιχειώδη έλεγχο στη ζωή μου. Να ξέρω ότι εδώ βάζω το Α κι εκεί το Β κι ότι μετά που θα κοιτάξω να τα βρω θα είναι ακριβώς εκεί που τα τοποθέτησα και δεν θα χρειαστεί να ξοδέψω χρόνο στην αναζήτησή τους. Δεν παραδίνομαι εύκολα, προσπαθώ να έχω τον έλεγχο των καταστάσεων μέχρι να φτάσω στον στόχο που έχω βάλει. Ωστόσο, παρόλο που πιστεύω πως είμαι κάπως ψυχαναγκαστική, είμαι οπαδός των αλλαγών όσο κι αν με ξεβολεύουν σε αρχικό στάδιο!
Αγαπώ την έξαψη που φέρνει η δυνατότητα αλλαγής στη ζωή μου, παρόλο που συνήθως οι αλλαγές που υποστηρίζω δεν είναι τεράστιες και δεν φέρνουν συθέμελη αναστάτωση. Δεν σου κρύβω όμως πως έχουν υπάρξει στη ζωή μου και πολύ σημαντικές, τεράστιες αλλαγές που είχαν να κάνουν από τον τρόπο ζωής μου ως το επίπεδο των σχέσεων που ήθελα να έχω με τους άλλους ανθρώπους και από την προσωπική ως την επαγγελματική μου ζωή. Πέρασα οπότε, για να ξέρεις, πολλές φορές τη λευκή πόρτα του αγνώστουαποζητώντας το «διαφορετικό», το «καλύτερο», το νέο, δηλαδή την αλλαγή…
Σου ανέφερα πιο πάνω πως δεν μου αρέσει να παραδίνομαι, είμαι μάχιμη ώσπου οι συνθήκες να μην ευνοούν πια άλλη μεταχείριση μίας κατάστασης και πρέπει αναγκαστικά να γράψω τη λέξη «τέλος». Όμως αυτό μου είναι εξαιρετικά δύσκολο. Δεν μπορώ πάντα να διακρίνω πότε πρέπει να εγκαταλείψω την προσπάθεια και να παραδοθώ στις συνθήκες και πότε να συνεχίσω μέχρι να μην υπάρχει άλλο παρά πέρα.
Θα ήθελα πολύ να ερχόμασταν στη ζωή με ένα manual στο χέρι, ένα βιβλιαράκι λιγοστών σελίδων που να φέρει τον τίτλο «ΖΩΗ – Οδηγίες Χρήσης«, όπου θα υπήρχαν παραπομπές για την κάθε κατάσταση που θα μας έφερνε σε δύσκολη θέση ή σε αμηχανία χειρισμού!…
Θα ήθελα πάρα πολύ να γνωρίζω εκ των προτέρων  το που θα με οδηγήσει ο κάθε χειρισμός μου, η κάθε μου επιλογή, κι έτσι να στρίβω ανάλογα το τιμόνι αποφεύγοντας δυσκολίες και εξευτελισμούς…
Εντός μας όμως δεν έχουμε βιβλίο με Οδηγίες Χρήσης, αλλά Πυξίδα. Το ένιωσες ποτέ αυτό;

Μία Πυξίδα που μας δείχνει τον δρόμο γράφοντας με γράμματα από neon που φέγγουν στο εσωτερικό σκοτάδι «Ακολούθησέ με!» Αρκεί να εντοπίσουμε αυτή την Πυξίδα στο κέντρο μας και να μάθουμε πως πρέπει να την συμβουλευόμαστε, να αφηνόμαστε σε εκείνη, να την εμπιστευόμαστε!
Η Πυξίδα μέσα μας είναι ο Θεός, είναι το κέντρο μας που γνωρίζει την αλήθεια, γνωρίζει τον προορισμό μας, γνωρίζει το ποιοι πραγματικά είμαστε και το τι θα θέλαμε (και τι πρέπει) να κάνουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι και υγιείς.

Τι θα πει «παραδίνομαι!», δηλαδή; Τι θα πει αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο να ακολουθήσει την Πυξίδα στο κέντρο του;

Παραδίνομαι σημαίνει έρχομαι σε ειρήνη με τον εαυτό μου και τη ζωή μου, παύω τον πόλεμο με όσα η ζωή μου φέρνει και συμβιβάζομαι, όχι με τη μιζέρια, όχι με την κακομοιριά, αλλά με αυτό που πραγματικά είμαι. Παραδίνομαι σημαίνει δείχνω εμπιστοσύνη στον Θεό, αποδέχομαι πως όσα μου στέλνει είναι για το καλό μου και αποφασίζω να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου στην αποκωδικοποίηση των συμβάντων της ζωής μου ώστε να οδηγηθώ, με τη βοήθειά Του και με ταπεινότητα, στην βελτίωση του εαυτού μου.
Τίποτα δεν έρχεται τυχαία όπως σας έχω ξαναπεί αγαπημένοι μου φίλοι. Αν η ζωή σας φέρνει την μία αναποδιά πάνω στην άλλη, αναρωτηθείτε:
  • Για πιο λόγο η ζωή μου στέλνει μηνύματα;
  • Τι δεν έχω καταλάβει καλά και η ζωή με προειδοποιεί;
  • Τι πρέπει να αλλάξω για να πάψουν να μου συμβαίνουν όσα συμβαίνουν;
  • Που έχω σφάλλει; Μπορώ να διορθώσω τα σφάλματά μου;
  • Που χρειάζεται επανεκκίνηση και τι έχω αφήσει στη μέση;
  • Δείχνω εμπιστοσύνη στον Θεό;
Βρισκόμαστε σε μία συνεχή ελεύθερη πτώση, προσωπικά έτσι περιγράφω την εμπειρία της ζωής. Σε ελεύθερη πτώση, δίχως καν να φοράμε αλεξίπτωτο! Τι μας μένει οπότε να κάνουμε;
Να αφεθούμε!
Ας αφεθούμε!
Ας δείξουμε επιτέλους λίγη εμπιστοσύνη στην Πυξίδα που βρίσκεται στο κέντρο μαςκι ας ακολουθήσουμε τον δρόμο που μας δείχνει.
Από τότε που αφέθηκα είμαι πολύ καλύτερα. Ηρέμησα, έγινα αυτό που κοινότοπα λέμε «άλλος άνθρωπος»!… Ο πόλεμος μέσα μου σταμάτησε, η ζωή που ήθελα φανερώθηκε μπρος μου και -Ω! τι έκπληξη, αλήθεια!- συνειδητοποίησα πως ήταν εκεί από καιρό, προϋπήρχα μαζί της αλλά δεν την έβλεπα! Όλα τα σημάδια μου έλεγαν πως κάτι δεν κάνω καλά και έπρεπε να αλλάξω τακτική, να αλλάξω τρόπο σκέψης, να αλλάξω ζωή. Κι εγώ τι έκανα; Θύμωνα! Νευρίαζα! Τα έβαζα με τη ζωή που μου τα έφερνε όλα δύσκολα! Ζήλευα άλλους ανθρώπους συγκρίνοντας τον εαυτό μου μαζί τους (μέγα λάθος κι αυτό…), βλέποντας πως σε κάποιους η ζωή φέρονταν ευνοϊκότερα (έτσι νόμιζα!) ενώ εμένα με είχε ξεχάσει ή δεν με συμπαθούσε!
Όταν αποδέχτηκα πως εγώ ήμουν η αλλαγή, κι έκανα την πολυπόθητη βουτιά εντός μου, τότε όλα φωτίστηκαν, όλα έγιναν ξάφνου απόλυτα αντιληπτά, σαν να απέκτησα αυτόματα την άριστη κατανόηση μίας ξένης γλώσσας, σαν να είχα μόλις βρει το πολυπόθητο εγχειρίδιο με τις Οδηγίες Χρήσης της ζωής!
Το έχεις ποτέ νιώσει; Να σου συμβαίνει κάτι και με ένα κλικ να φωτίζεται ο κόσμος! Να αποκτάς τη γνώση πως είσαι στον σωστό δρόμο, στον δρόμο που ήταν εξαρχής ο προορισμός σου…
Τότε ησυχάζεις… ηρεμείς… Όλα είναι εντάξει πια, τίποτα δεν σου φέρνει πόνο ή θλίψη, ακόμη και τα δυσάρεστα που έρχονται στη ζωή σου έχεις τη δύναμη να τα αντιμετωπίσεις με χαμόγελο, να τα επεξεργαστείς και να μάθεις από αυτά τα μαθήματα που ήρθε η ζωή να σου δώσει ως άξια δασκάλα, προβληματίζεσαι ευχάριστα από όσα σου συμβαίνουν, δεν αποσυντονίζεσαι εύκολα, δεν αποθαρρύνεσαι πια από την ίδια τη ζήση σου.
Με λίγα λόγια, βρίσκεις το νόημα της ζωής σου!
Το να αποδέχεσαι πως πρέπει να αλλάξεις τον εαυτό σου είναι το πρώτο βήμα για να αλλάξεις τη ζωή σου! Όλα ξεκινούν από εσένα και καταλήγουν πάλι σε σένα!...