Lia, In Vivo +·:*✧*:·

Πίστη ‖ Αγάπη ‖ Ζωή, με πρόσημο θετικό!

Από το Blogger.

Εμπύρετες σκέψεις

Αρρώστησα και σκέφτομαι διάφορα

Αρρώστησα. Κι όταν είμαι άρρωστη περνούν ποτάμια οι σκέψεις από το μυαλό μου. Μη θαρρείς πως με ξεπλένουν, όχι· με πνίγουν. Με παρασέρνουν με την ορμή τους αφήνοντάς με ανήμπορη στο κρεββάτι του πόνου. "Θα περάσει..." λέω κάθε μέρα στον εαυτό μου. Τον κύκλο του θα κάνει κι αυτό, θα περάσει...


  Σκέφτομαι ωστόσο πως η ζωή κυλάει, έτσι κι αλλιώς. Κυλάει και το όνειρο απομένει πάντα όνειρο. Η καθημερινή ζωή δεν μοιάζει με τον μύθο που την τυλίξαμε προσφέροντάς τη στα social media και δεν περιλαμβάνει συνταρακτικά γεγονότα. Αντίθετα, περιστρέφεται γύρω από πράγματα μικρά: να γίνει το φαγητό, να μπει το πλυντήριο, - διάβασες; - έγραψες; - έκανες μπάνιο; να θυμηθώ να βάλω θερμόμετρο...

  Αναρωτιέμαι, αν ήμουν έπιπλο, θα ήμουν τουλάχιστον σαν εκείνη την παλιά κομόντα που συναντώ στη βιτρίνα του παλαιοπωλείου;  κρυμμένη στη σκόνη, με τα λιγοστά σκαλίσματα στα πόμολα και το σπασμένο μάρμαρο... Εκείνη, λέω πως, θα ήθελα να είμαι. Κι ύστερα...

Ύστερα γυρνώ και κοιτώ τα παιδιά. Κι ορκίζομαι πως υπήρξα πουλί και τα καμάρωσα ν' αφήνουν τη φωλιά μας φιλώντας τις πρώτες του ήλιου αχτίδες.

Αργά - αργά κυλάει ο χρόνος όταν αρρωσταίνουμε... Σερνόμαστε κάτου απ' τις μεγάλες, σκοτεινές φτερούγες του με την ευχή πως, όλα περνούν σαν τη γρίπη.
 Κάνοντας κύκλους.