Lia, In Vivo +·:*✧*:·

Πίστη ‖ Αγάπη ‖ Ζωή, με πρόσημο θετικό!

Από το Blogger.

Μάθημα Ζωής

9 things i wish they had taught me in school

9 πράγματα που εύχομαι να μου είχαν μάθει στο σχολείο

   Μεγάλωσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που κρατούσε βίτσα. Φορούσα μπλε ποδιά μέχρι την έκτη δημοτικού, κι έπειτα πήγα στο τριτάξιο Γυμνάσιο για να ακολουθήσουν άλλες τρεις τάξεις του Λυκείου. Καλή μαθήτρια δεν ήμουν ποτέ, ωστόσο είχα την τάση από μικρή να απορροφώ οποιαδήποτε πληροφορία πραγματικά με ενδιέφερε. Διάβαζα πολύ λογοτεχνία από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, αλλά για τα σχολικά βιβλία... ούτε λόγος.


  Ελάχιστοι ήταν οι δάσκαλοι που με ενέπνευσαν και τους θυμάμαι ακόμα. Ήταν αυτοί που συνήθως με κρατούσαν σε εγρήγορση με συζητήσεις, μεταδίδοντάς μου τις γνώσεις τους ενεργητικά. Η παπαγαλία και η παθητική γνώση ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου...

  Η γνώση όμως, οποιαδήποτε μορφή γνώσης, είναι ζωτικής σημασίας. Πρέπει να ανοίγει στον άνθρωπο νέους δρόμους, να σκιαγραφεί ορίζοντες κάνοντάς τον πλουσιότερο πνευματικά.


Τι θα έπρεπε να μας μαθαίνουν στο σχολείο και δεν το κάνουν;

1. Η Προσωπική Ανάπτυξη είναι Καθημερινή Εργασία

Ποτέ δεν είχα ακούσει στο σχολείο να μιλούν για την Προσωπική Ανάπτυξη. Κανείς δεν είχε μπει στον κόπο να μας πει πως βήμα το βήμα, μέρα τη μέρα, η δουλειά μας ως μαθητές είναι να γινόμαστε καλύτεροι. Όχι καλύτεροι μαθητές όπως ακόμη λέγεται στα σχολεία μας, αλλά καλύτεροι άνθρωποι. Έχει τεράστια διαφορά!
Τα μαθηματικά, τα Λατινικά, την Ιστορία ή τη Γλώσσα είναι καλό να τα γνωρίζουμε. Αν όμως δεν μάθουμε από μικροί το πόσο σημαντικό είναι να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι άνθρωποι, δεν θα βρούμε ποτέ την πραγματική ευτυχία. Κάτι που μας οδηγεί στο παρακάτω:

2. Στα Χρήματα Δεν είναι η Ευτυχία

Σε μία κοινωνία που έχει αναγάγει το χρήμα σε Θεό, είναι δύσκολο να βρεθεί δάσκαλος που θα ξεστομίσει την αλήθεια: ότι δηλαδή όσα χρήματα και αν έχεις, όση δύναμη κι αν θεωρεί η κοινωνία που ζεις πως σου δίνει το χρήμα, ευτυχισμένος δεν θα είσαι αν δεν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου. Και στα σχολεία μας η εκπαίδευση ξεκινά από τα εξώτερα ενώ τα ενδότερα απαξιώνονται, δυστυχώς.

3. Όλη η αλήθεια για την αποτυχία

Κανείς δεν μας διδάσκει την αποτυχία. Ως μαθητές, όταν κάτι δεν πράττουμε σωστά  αντιμετωπίζουμε δυσπιστία, αδιαφορία, ακόμη και χλευασμό. Η αποτυχία όμως είναι τόσο σημαντική όσο και η επιτυχία. Όταν αποτυγχάνει ένα παιδί στο τεστ Μαθηματικών μαθαίνει είτε πως δεν προσπάθησε αρκετά (οπότε την επόμενη φορά θα διπλασιάσει τον χρόνο μελέτης για να τα καταφέρει), είτε -όπως εγώ- ότι τα μαθηματικά δεν του ταιριάζουν, οπότε θα στραφεί προς έναν άλλο μαθησιακό τομέα που δεν έχει να κάνει με αριθμούς.
Η αποτυχία έχει ηθικά διδάγματα που αν δεν μαθαίνονται δημιουργείται μία καταστροφική συνταγή· ένας άνθρωπος που δεν πιστεύει στον εαυτό του επειδή δεν του δόθηκε το έναυσμα να τον γνωρίσει. 

4. Όλη μας η ζωή έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας.

Μπορεί να φαίνεται παράλογο, αλλά είμαστε αυτό που "πλασάρουμε" πως είμαστε. Στη χώρα μας το είχαμε κάνει και μότο σε περασμένες δεκαετίες: Είσαι αυτό που δείχνεις πως είσαι. Κι ας μην είναι πραγματικότητα. Γνωρίσαμε τον όρο Fake People, μάθαμε δηλαδή για ψεύτικους ανθρώπους που απλά γνωρίζουν να "πουλάνε" καλά τον εαυτό τους.
Πόσο καλύτερα θα ήταν για όλους τα πράγματα όμως αν μαθαίναμε από τα χρόνια του σχολείου τον τρόπο να επικοινωνούμε σωστά τον εαυτό μας, βασιζόμενοι στην αλήθεια του. Να μαθαίναμε δηλαδή τον τρόπο για να δείχνουμε όσο το δυνατόν καλύτερα αυτό που πραγματικά είμαστε: τις όποιες δυνατότητες έχουμε, τα ταλέντα, τις δεξιότητες, ακόμη και τις αδυναμίες, κι όλα αυτά μαζί πακέτο να μπορούμε να τα παρουσιάσουμε ανά πάσα στιγμή. Πόσο θα βοηθούσε αυτό στον εργασιακό στίβο...

5. Είσαι αυτό που τρως!

Γίνονται πια στον 21ο αιώνα φιλότιμες προσπάθειες να περάσει στα σχολεία μία πολύ σημαντική εκπαίδευση: Διατροφή και υγεία. Ένα τεράστιο κεφάλαιο που όμως αν περνούσε από την τρυφερή παιδική ηλικία δεν θα είχαμε τόσα θέματα διατροφικών διαταραχών ως κοινωνία. Από την παραγωγή της τροφής ως την σωστή κατανάλωση, το μάθημα θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον ακολουθώντας όλη την αλυσίδα της τροφής, δημιουργώντας ανθρώπους συνειδητοποιημένους και σε απόλυτη ισορροπία με το περιβάλλον.

6. Όλα στη ζωή είναι Δράση-Αντίδραση.

Πρέπει να μαθαίνουμε από μικροί πως ο νόμος του Νεύτωνα δεν έχει να κάνει μόνο με τη Φυσική. Οτιδήποτε κάνουμε έχει έναν φυσικό αντίκτυπο που επιστρέφει σε μας. Οτιδήποτε. Καλό, κακό, ανόητο. Οτιδήποτε. Αν λειτουργούμε με την εντύπωση πως θα τη "γλιτώσουμε" ή πως κάποια πράγματα δεν μας αγγίζουν ακόμη κι αν εμείς τα δημιουργήσαμε με τις πράξεις μας, κάνουμε κακό στους γύρω μας αλλά πρωτίστως στον εαυτό μας.
Όλες οι πράξεις μας έχουν ένα τίμημα που αργά ή γρήγορα πληρώνουμε. Κι όταν αυτό το γνωρίζουμε τότε αντιμετωπίζουμε τη ζωή με άλλη σοβαρότητα και με σεβασμό. 

7. Η συμπεριφορά σου μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου.

Ή αλλιώς όπως συνηθίζω να λέω, η ζωή επιστρέφει συμπεριφορές. Μία θετική αντιμετώπιση της ζωής φέρνει θετικά αποτελέσματα. Η αρνητικότητα φέρνει κι άλλες δυσκολίες, μιζέρια, στεναχώρια. Από το σχολείο ακόμη θα πρέπει να μαθαίνουμε το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η συμπεριφορά μας και η αντιμετώπιση που έχουμε απέναντι στη ζωή. Ένα παιδί πρέπει να διδάσκεται πως όταν αλλάζει συμπεριφορά ακολουθούν όλα γύρω του την ενέργεια του. Λιγότερα προβλήματα, καθαρότεροι άνθρωποι.

8. Μικρά μαθήματα ευγνωμοσύνης.

Ένας αγνώμων άνθρωπος μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει. Επίσης δεν θα είναι ποτέ ευτυχισμένος. Αν όμως μάθουμε να είμαστε ευγνώμονες για μικρά πράγματα που έχουμε στη ζωή μας, αν μάθουμε να εκτιμάμε πραγματικά από μικρά παιδιά αυτά που συνήθως θεωρούμε δεδομένα, το νερό που τρέχει από τη βρύση μας, τον αέρα που αναπνέουμε, τους ανθρώπους που μας φροντίζουν και μας αγαπάνε, όλα θα βρουν την αξία τους μαθαίνοντας πως η ευτυχία δεν κρύβεται στις μεγάλες επιτυχίες αλλά στην απλή καθημερινότητα που όλοι μας αντιμετωπίζουμε.

9. Μην συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους.

Όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί οπότε δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Ο καθένας από εμάς έχει να δώσει κάτι στον κόσμο γι' αυτό και γεννήθηκε. Δεν έχει κανένα νόημα να συγκρίνουμε τον εαυτό μας (ή να μας συγκρίνουν) με άλλους ανθρώπους. Οποιαδήποτε αποτυχία ή λάθος μας δεν οφείλετε στο ότι δεν είμαστε τόσο καλοί όσο κάποιος άλλος άνθρωπος που καταφέρνει το ίδιο πράγμα, αλλά στο ότι εμείς έχουμε μία άλλη ευκαιρία να κάνουμε κάτι άλλο κάπου αλλού. Όλες οι αποτυχίες είναι μαθήματα που πρέπει να παίρνουμε, δίχως να φρενάρουμε, απλώς αλλάζοντας πορεία ώσπου να βρούμε τον φυσικό μας προορισμό.
Να μοιράζεσαι τη γνώση σου. Είναι ένας τρόπος για να αγγίξεις την αθανασία. - Δαλάι Λάμα XIV